Czy popiół jest dobrym nawozem

[Czarek Płatak]

Czy popiół jest dobrym nawozem 

 

Zapukałaś do drzwi niespodzianie
zaglądałaś we wszystkie kąty 
w jednym mieszkaniu 
w przewróconej perspektywie 
zostawiłaś dzieci uczepione 
jak gałęzi drzewa rąk matki 
z zastygłym w oczach niedowierzaniem
ojciec był pierwszy 
tuż za progiem 

 

ale u samotnego sąsiada 
tego spod trójki 
pierwszeństwo przyznałaś psu 
który jakby znowu poprowadził 
swojego pana na spacer 
tyle że z podkulonym ogonem

 

trzy rodziny z drugiego piętra 
i dwie z poddasza wysłałaś 
w nieznane wąską lukarną wymknął
ci się jedynie chłopak 
z kawalerki na końcu korytarza 

 

ustawiona w szpaler wrzeszcząc 
zaganiałaś ludzi do ciężarówek
bramy kamienic i wyloty ulic 
ujadały za tobą jak gardła luf

 

miasto było twoją filharmonią 
w której co dnia grałaś symfonię na ryk 
rozkazów alty łez na waltornie alarmów 
szelest modlitw splecionych z łopotem 
sztandarów i werblami kamaszy 

 

w dzwony kościołów w dachy domów
jak w klawisze fortepianu 
z nienawiścią kogoś kto nie potrafi 
nauczyć się grać prostej melodii 
biłaś pięściami 
aż wieże domy drzewa wszystko 
co pięło się ku niebu ukłoniło się tobie
czoło złożywszy w pyle 
by tak już pozostać 

 

lubiłaś wtedy zakładać zwiewną 
czerwoną sukienkę i tańczyć 
od drzwi do drzwi od okna do okna 
wpinając krwiste kwiaty w piersi fasad 
aż wirem stawało się wszystko 
by obrócić się w kurz i w pył 
fruwające pierze smród palonych 
materiałów i ciał i ruin pośród syku noży 
ostrzonych tak cicho że żaden Bóg 
nie usłyszy

 

kiedy akurat nie łamałaś żeber ulic 

nie wybijałaś zębów miast 
w bezsensownie zaciekłej 
grze na klawiszach budynków 
nie upychałaś ich mieszkańców
za elektrycznym drutem 
kiedy w wąskich zaułkach 
na odległych przedmieściach 
polnych drogach i odludziach 
nie ćwiczyłaś tanecznych kroków 
nie doskonaliłaś partii na przemian 
z tartarskich z erebiańskich 
i elizejskich arii 
siadywałaś gdzieś cicho w kącie
zabierałaś sny zabierałaś młodość 
jeszcze innym sumienia 
spojrzeniem w rynsztok spychałaś 
przechodniów z chodnika 
i ludzi jak ziarnka piachu 
przesiewałaś pomiędzy palcami 

 

— tu stos bestii i potworów 
na usługach mroku 
barbarzyńców owiniętych płaszczami idei
zasilany wyzutym z moralności 
wypełzłym z cieni robactwem

 

— tu stos winnych tego że urodzili się 
pod jakimś niebem 
na jakiejś ziemi 
nad jakąś rzeką 
na tyle blisko by napawać obawą 
drażnić i kusić sąsiedztwem 

 

— tu wcale niemały stos aniołów 
zrodzonych z przypadku i potrzeby
o tym też nie wolno zapomnieć 
jak o każdym z tych odsianych stosów —
mrok wyostrza blask światła 

 

dla ciebie jednak nie istnieje podział 
na zwycięzców i przegranych 
ugięty w pokorze kark 
i hardo zadarte czoło —
liczą się tylko te dwie postawy 
doły twoich ust są łakome obu 
bo cierpienie w każdym języku 
smakuje tak samo 
ważny jest jedynie nieprzerwany ciąg
chaotyczny lub rzetelny 
planowy albo zupełnie bezładny 
twoją jedyną naturą jest zaspokajanie 
niezaspokojonego głodu życia 

 

i chociaż nigdy się nie spotkaliśmy 
i znam cię tylko z opisów 
z opowieści tych których nie pożarłaś 
ze słów oprawców którym pochłonęłaś dusze 
z twarzy na zdjęciach którym próbowałem
zaglądać w oczy równie bezskutecznie 
jak w puste wypalone oczodoły budynków
oddalonych o setki kilometrów 
czy dziesiątki lat to wiem 
jesteś uparta i nieustępliwa 
nigdy nie przestajesz gdzieś na widnokręgu 
machać pochodnią mrugać światłami 
naddźwiękowych skrzydeł jak nieustannie
drgającym płomykiem nadziei 
na to że może tym razem 
odrodzimy się lepsi 

 

Edytowane 19 Czerwca 2021 przez Czarek Płatak (wyświetl historię edycji)

[violetta]

Bóg nas rozliczy z naszych talentów. ostatnio Białorusin częstował mnie chlebkiem z nutellą, szczęśliwy uraczony polskim chlebem, a ja z uśmieszkiem, że zjem nutellę z wasą:)

Bóg jest tak święty, nie może nas dotknąć, bo by nas stopił od świętości:)

[Czarek Płatak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nic nie ginie w naturze. Za dobro dobro do nas wraca. Wierzę w to mocno. 

Co do świętości Boga nie wypowiadam się, bo chociaż życie mogłoby być wtedy łatwiejsze ja nie potrafię weń uwierzyć. 

Dziękuję serdecznie za wizytę 

Zapewne łatwiej. Tylko komu by się chciało :)) 

Co do tego naturalnego biegu od wojny do wojny. To przecież od lat nie ma na świecie dnia od niej wolnego. Zawsze gdzieś jest, a ja w swojej naiwności chciałbym wierzyć, że  ludzkość jest w stanie ewaluować tak dalece, by kiedyś stworzyć świat bez wojen. To wtedy kiedy myślę o tej dobrej stronie ludzkiej natury. Wtedy też od razu do ucha szepcze mi duszek sceptycyzmu, że jesteśmy tak dalece egoistycznymi stworzeniami, że nigdy nie wyzbędziemy się chęci mordu. A może jednak? 

Pozdrawiam z pochmurnego dziś (na szczęście) Albionu. 

[Czarek Płatak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję serdecznie przyszywana mamo :))) 

'Poeto' - :D

[Jo Shakti]

Żądza. Zachłanna. Wojna toczy się w człowieku. Nieustannie. Ciekawy opis, z polotem, nie oceniasz, a jedynie przedstawiasz emocje, które się w tobie zrodziły. Piękne metafory. Pozdrawiam 

[Czarek Płatak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dokładnie, toczy się chyba niemal w każdym nawet na tym mikro, poziomie codziennej egzystencji. No, chyba, że ktoś doznał oświecenia :) 

Życzyłbym go nam wszystkim. 

 

Serdeczności 

 

[Natuskaa]

Jestem pod wrażeniem tekstu.

Tyle lat minęło od wojny, a ciągle ją poznajemy(przynajmniej ja). Jeszcze żyją ci, którzy ją widzieli na własne oczy. Obserwuję pewien kanał Youtube i widać że ostatni ze świadków odchodzą. Czasami zdążą nagrać jeszcze jakąś swoja historię i znikają. Wbrew pozorom nie ma tam aż tyle subskrypcji jak na popularnych kanałach. I tak myślę... niewielu dostrzega "popiół", więc czy "nawóz" dobry?... oby jednak nie trzeba było powtarzać.

 

Pozdrawiam :)

 

[Sylwester_Lasota]

Bardzo dobry tekst, Czarku. Domyślam się, że piszesz o wojnie. Ja jestem z pokolenia powojennego, ale znam ją doskonale z bezpośrednich relacji moich rodziców, babci, która przeżyła dwie wojny, bliskich i znajomych. Mówię o relacjach bezpośrednich, naocznych świadków, osób, które przez to piekło przeszły. Znam oczywiście też relacje spisane przez innych. Twój tekst kumuluje jakoś, to wszystko razem. I to jest pierwszy obraz, jaki mi się wyłonił. Drugi obraz, niejako, z pierwszym powiązany, nie wiem czy było to Twoją intencją, to rewolucja. W moim odczuciu, nawet jeszcze lepiej pasuje do tego co powyżej namalowałeś słowami.

Pozdrawiam serdecznie

[Czarek Płatak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ja również nie przestaję szukać i oglądać dokumentów i relacji naocznych świadków, pilnie obserwować otaczającą nas rzeczywistość. Straszne jest, że dla wielu to jedynie zdjęcia w sieci (coraz rzadziej książkach) i opisy równie abstrakcyjne jak fantasy. Często wręcz pozostające w tej swerze. Niestety, ludziom często brakuje wyobraźni, by choć sami tego nie przeżyli postrzegać wojnę jako coś czego za wszelką cenę należy unikać. Że tak wielu hardo twierdzi - tylko dajcie mi karabin - mając zerowe wyobrażenie o tym, czym mogą być obilcza wojny, których przecież ma ona tak wiele, a większość taką, że nikomu nie życzę by musiał w nie zaglądać. 

Dziękuję za czytanie i przemyślenia. 

 

Z serdecznym pozdrowieniem 

 

Edytowane 19 Czerwca 2021 przez Czarek Płatak (wyświetl historię edycji)

[[email protected]]

@Czarek Płatak Czarku "nie wolno" - w tym przypadku. "Jeśli trzy słowa wyrażą coś lepiej i zabawniej niż cztery,
 to świetnie - użyj trzech!" - Jonathan Carroll.

Pozdrawiam. Powiedz kto uwielbia wojny? Chyba że musi. Ale kto musi?

[Czarek Płatak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Masz rację - ten tekst jest próbą pewnej kondensacji zjawiska, którego chyba nie da się do końca skompresować. Ma zbyt wiele aspektów, jest zbyt szerokie. 

Dopatrzyłeś się też tutaj rewolucji. Przyznaję - pisząc myślałem głównie o wojnie, ale i rewolucja przeszła mi przez myśl. Najwidoczniej udało się jej też tutaj jakoś przeniknąć. 

Bardzo dziękuję za czytanie i refleksję. 

Z pozdrowieniami 

[Czarek Płatak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Też chciałbym w ten cud wierzyć. I wierzę, że człowiek jako istota obdarzona sercem i rozumem jest w stanie wspiąć się na wyżyny, gdzie żyję się w symbiozie i braterstwie. To z jednej strony. Druga jest już niestety mocno sceptyczna i szepcze - tak, tak jesteście do tego zdolni, by się wyrzec wojen, ale tego nie zrobicie, bo zawsze znajdą się jakieś chciwie, czy przepełnione nienawiścią bestie, które podburzą was do kolejnej.. 

[huzarc]

@Czarek Płatak  Historia jest zapisem zgliszczy i tym co popiołem się staje. Taka jest logika czasu. Ciekawy, bardzo przekonujący i z ogromnym talentem napisany utwór. Najgorsze jest jednak to, że najokrutniejsze wojny są dziećmi pacyfizmu. Taki paradoks. Pozdrawiam.

[Czarek Płatak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Jonathan Carrol nie należy do moich ulubionych autorów, ale ten cytat idealnie wpisuje się do aktualnych czasów. Czasów instapoezji, form na tyle krótkich by współczesny człowiek nie zdążył się znudzić nim dotrze do końca. Kto teraz dla przykładu pisze poematy? Nie ma tego wiele. O ile w ogóle są jeszcze pisane. A co jest złego w poematach?

Ja sam z kolei lubię różnorodność, odmienność.. Wiersze krótkie i wiersze długie. Rymowane i białe. Zbudowane w oparciu o konkretną formę, albo zupełnie jej pozbawione. 

Dziękuję za czytanie, refleksję i wyłapanie błędu. 

 

Z pozdrowieniami 

To przypomniało mi taką wypowiedź 

 

Założyciel Dubaju, Szejk Rashid został zapytany o przyszłość swojego kraju. Odpowiedział na to tak:

 

′′Mój dziadek jeździł na wielbłądzie, mój ojciec jeździł na wielkim wielbłądzie, ja jeździłem wielkim Mercedesem, mój syn jeździ Land Roverem, a mój wnuk jeździ małym, nowoczesnym samochodem terenowym. Ale mój prawnuk będzie jeździł ponownie na wielbłądzie... 
Dlaczego tak się dzieje? Ciężkie czasy tworzą silnych ludzi, silni ludzie tworzą łatwe czasy. Łatwe czasy tworzą słabych ludzi. Słabi ludzie tworzą ciężkie czasy."

 

[Czarek Płatak]

@VaruVaeri, @corival

@Johny

 

dziękuję 

[heks]

@Czarek Płatak Witaj

poruszyłeś bardzo trudny temat, wręcz temat tabu

jeśli chodzi o poezję .

udało Ci się narysować słowem bardzo przejmujący obraz....

mimo Twojego szerszego spojrzenia mi przedstawiła się rzeź Woli

w czasie powstania warszawskiego.

Dziękuję.

[Czarek Płatak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję za czytanie i refleksję. 

Tak, malując ten obraz miałem w głowie wiele tych z Powstania. Temat na pewno trudny, a poruszany coraz rzadziej. A przecież wojny wokół nas toczą się chyba bez ustanku. 

Pozdrawiam 

[Gość]

W zasadzie nie komentuję, bo mowę mi odjęło. 

[Czarek Płatak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Przeoczyłem Twoją wizytę. Przepraszam 

Nie wiem, czy dobrze odczytywać, że odjęło mowę.. 

Pozdrawiam 

[Gość]

@Czarek Płatak w jak najbardziej pozytywnym sensie!