kierunek

[pokojnaodwrot]

potrzebuję tego bajkowego głosu 

przewodnika duchowego z gór

boskiego echa z katedry

krzyku przełożonego w korpo

nagany mamy

szeptu własnego sumienia

…

jestem wskazówką kompasu

która kręci się w koło i nie znajduje północy 

rozprasza ją za dużo

a za mało przyciąga by się zdecydować

obrać kurs

Edytowane 6 Czerwca 2021 przez pokojnaodwrot (wyświetl historię edycji)

[Anna_Sendor]

@pokojnaodwrot Bardzo ciekawy pomysł został zrealizowany w tym wierszu (i to zrealizowany całkiem sprawnie). Dla mnie tylko jedno do przemyślenia - tytuł. Narzuca zbyt mocno kierunek myślenia, tak jakby odgaduje (niepotrzebnie) sens utworu. Wg mnie niepotrzebnie, bo udało się całkiem klarownie przekazać pewne myśli w samym wierszu. No i samo słowo "przebodźcowanie" brzmi trochę pretensjonalnie w odniesieniu do naturalnego języka wiersza. Poza tą jedną sprawą - tekst podoba mi się.

Edytowane 6 Czerwca 2021 przez Anna_Sendor (wyświetl historię edycji)

[pokojnaodwrot]

@Anna_Sendor Dzieki bardzo, właśnie miałam trochę problem z tytułem, generalnie to nie przepadam zbytnio za nadawaniem tytułów swoim wierszom, ale tak tu trzeba. Będę myslec nad czyms lepszym:)!

[Anna_Sendor]

@pokojnaodwrot Ja też miewam z tym problem:). Pozdrawiam.

[Marek.zak1]

Dobry wiersz. Wielu tak ma, chce w coś uwierzyć i za tym głosem spokojnie iść. Wygoda, zero rozkmin. Pozdrawiam

[Sylwester_Lasota]

Nawet ciekawie ujęte zagubienie współczesnego człowieka w tym pokręconym świecie.

Pozdrawiam