Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano


pytasz
dlaczego nie dzwonię
czy stało się złego coś


może


odwiedzać już nie chcę
pewnie
miłości nie czujesz we mnie


bo innego kocham najbardziej
że dzieci
że praca
że spaniel


i z innym mi dzisiaj po drodze
kto nie wymaga i prościej
pi(j)arem uwiódł 
pieniędzmi
aż filozofom się nie śni


kogoś znalazłam
na pewno
innemu Słowo się rzekło


a ja
po cichu wyznaję
wciąż bliżej Ciebie niż

 

dalej 


pamiętam
kocham
i


amen
 

 

Opublikowano

Wow! Niezłe. Nieźle płynie i w miarę upływu się rozpędza. I co najważniejsze nie jest o niczym. Myślę, że można podłożyć więcej niż jedną interpretację. Osobiście jawią mi się dwie.

Pozdrawiam :)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No, ja bym nie chciał. Widocznie czytamy inaczej :)))))

Pozdro :)

Opublikowano

@Leszczym , @Sylwester_Lasota , @Nata_Kruk , @Dag 

 

Dziękuję Wam za komentarze i tak różne, bardzo ciekawe interpretacje :-)

 

@Sylwester_Lasota Sylwestrze, o, to, to :-) Właśnie w tym kościele dzwonią ;-) I w tamtym zresztą też ;-)
 

 

@Nata_Kruk Cześć, Natko:-)

Jeśli  wytłumaczysz, skąd ta zmiana, dlaczego nie? :-)

 

A na razie - nie, Natko, nie obraź się, ale nie zmienię. :-) To świadomy zapis.
Bo "i" w osobnym wersie, choć małe, swoje waży,  a  "amen" musi wybrzmieć osobno, mocno, zatem - samotne, nawet - po przerwie enterowej.
Dziękuję za zajrzenie i wzięcie tego tekstu pod lupę :-)
Pozdrawiam Cię serdecznie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

@Dag Oj, Daguś, Daguś...  niekwestionowana mistrzyni lirycznego ujmowania świata :-) Upiekszasz wszystko, czego dotknie twoje pióro, a mojej  pisaninie po Twoich komentarzach przybywa rumieńców

Dziękuję Ci, Liryczna, za dobre, choć na wyrost,  słowo

Dobrego dnia, buziaki!

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... Opal, a za co mam się obrażać.. :) Jeżeli świadomie wybierasz swój zapis, nie będę oponować,

ponieważ to Twoje "dzieciątko" i wiesz najlepiej, co i jak, i gdzie ma "stać".

Wszystko ok. naprawdę.. :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @violetta   idźcie sobie do parku z czereśniami  my chcemy być sami .!    ;)  
    • @ChristineDziękuję pięknie za komentarz.  Wiesz, że w wierszach można znaleźć naprawdę skarby i trzeba je tylko nanizać na sznureczki wersowe i gotowe są do noszenia. Serdeczności :)
    • @KOBIETA wezmę Piotrusia, nie zna takiego świata:)
    • @Berenika97   dziękuję Ci, Bereniko, za tak uważne i wnikliwe czytanie . Twój komentarz nie tylko odbija obrazy wiersza, ale rozwija ich ciężar, pokazując, że słowo może przenikac  nie tylko umysł, ale i strukturę istnienia. pisząc, myslałem o miłości jako o sile pierwotnej, która nie zna granic ciała ani chronologii, która przesuwa kontynenty w naszych wyobrażeniach i w samej materii. dlatego Twoja uwaga o "nieuchronnej usterce w rzeczywistości " jest dla mnie tak trafna bo Ty widzisz coś, czego sam nie nazwałem, i nadajesz temu pełną wagę. cieszy mnie, że dostrzegasz napięcie między szczytem doswiadczenia a jego implozją w pustce. to właśnie w tym punkcie jednośc z bytem spotyka się z świadomością własnej nietrwałości. pokora wobec tego napięcia i rozpoznanie jego konsekwencji to dla mnie istota każdej prawdziwej bliskości, ontologicznej i emocjonalnej zarazem . Twoje czytanie przypomina mi, że wiersz nie jest tylko obrazem, lecz instrumentem refleksji o bycie, o grawitacji uczuć i nieodwracalnosci doświadczeń. dziękuję, że dzielisz się swoją uważnością  i że w tym dialogu między wierszem a czytelnikiem  ( dzisiaj modniej jest powiedzieć - klientem ) czuję obecność kogoś, kto potrafi widzieć jego ciężar bez próby jego uproszczenia . to Twoja obecność Nika :) dziękuję pieknie :) ps. napisalem drugi wiersz który domyka ten dzisiejszy. zdaję sobie sprawę, że wiersze trudne się tutaj nie przebijają, ale cóż. jest kilka osób które literacka "gęstwinę" lubią. to nie będzie sequel fabularny  tylko przesunięcie ontologiczne. To będzie "stan miłości II” czyli świat po pęknięciu. nie lament. nie nadzieja. tylko zmieniona geometria istnienia. j.
    • @Charismafilos Dziękuję serdecznie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Berenika97 Dziękuję, że zwróciłaś na to uwagę i za ten komentarz. Pozdrawiam
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...