Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Kto siedzi przy borze, tego głód nie zmorze.

Mówili pradziady, co przy lesie trwają.


 

Gąszcz tętni życiem, syci barw pragnienie,

poi łzą spragnionych, poszukać wystarczy

komu potrzeba, darzy pożywieniem:

napełnić kosze, naczynia i garnki.

 

Krople malin sycą wonią tak słoneczną

obronny krzew chłoszcze i broni dostępu.

Oddając dzieci, nie obdziela zemstą ,

zdrowiem obdarza wszystkich bez wyjątku.

 

Siostry ma liczne, inny jest aromat,

serce podobne, walczą kiedy trzeba,

czarny ma owoc jeżyna krzewiasta,

chętnie pomaga, gdy leków potrzeba.

 

Barwą krwistą tętniąca w gęściutkim poszyciu,

krąg zapachu wokół mateczki truskawek.

poszukać wystarczy poziomki pełnej życia,

Duch olbrzymi w niej, silny i bogaty nawet.

 

Borówek liczna rodzina, dobrze rozrośnięta,

na suchym rośnie i na bagnie wzrasta.

Trzy siostry, różna reputacja osiągnięta,

od ideału, aż po złe notacje.

 

Czernica wyostrza wzrok w ciemności, 

karmi głodnych, przypadłości leczy.

Inny charakter, bez żadnej zazdrości

borówka brusznica od rodziców jednych.

 

Powierzchowność miła i skórka czerwona

kusi, mami, w ustach przedsmak nieba...

i wstrząs. Cierpki, kwaśny smak - skrzywiona.

Odstrasza skutecznie, więcej nie potrzeba. 

 

Trzecia siostra bagienna, płodnością zachwyca

miano obrażana niesłusznie wnet traci:

łochynia, albo zwana także pijanica.

Ciężki nosiła zarzut - trucicielka mąci. 

 

Nie za swoje winy cierpienia znosiła.

Winowajca odkryty z imienia jest znany.

Przy błotnistych zbiorach jego pyłków siła,

snuje się wokół owoców zbieranych.


 

I to koniec wiersza, choć nie finał jeszcze 

owocowej rozprawy o leśnych pożytkach. 

Edytowane przez corival (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@corival  Najsłodsze poziomki i maliny pachnące

                    w których czerwieni mieni się słońce :)

Pozdrawiam :)

Gość Franek K
Opublikowano

Bardzo apetyczny i plastyczny opis. Gdyby było całkiem rytmicznie, to by była miód-malina :)

Ale jest nieźle.

 

Pozdrawiam. F.K.

Opublikowano

@Vanilla @Vanilla O tak, widoki są śliczne. Pozdrawiam Vanillo :)

@Waldemar_Talar_Talar To prawda, jest bogata w smaki i zapachy. Dziękuję za odwiedziny Waldemarze. Pozdrawiam :)

@Franek K Maliny z miodem... ach, nazbyt słodko, nawet dla mnie ;) Dziękuję za pochwałę (taką mimo wszysto), pozdrawiam :)

@huzarc Większość życia naszych dalekich i bliższych przodków opierała się o las. Zapewne stąd ta ważność lasów. Dziękuję za czytanie. Pozdrawiam :)

@Sennek Dziękuję Sennek. Pozdrawiam :)

@Antoni Gorzeliński Miło mi, ze się spodobał. Pozdrawiam :)

 

Opublikowano

@Dag Dziękuję Dag, to bardzo wysoka ocena. Tak sobie myślę, że przyjmę ją z uśmiechem. Wciąż się uczę czytając Wasze teksty, zwłaszcza tych już zaawansowanych w poetyckich bojach (tutaj mam na myśli m.in. Ciebie). Jesteście dla mnie niedoścignionym wzorem :) Odnoszę też wrażenie, że najlepiej wychodzą mi wiersze o tematyce naturalistycznej. Twoje wypowiedzi jedynie podkreślają moje podejrzenia. Dziękuję za to :) Dziękuję również za czytanie. Pozdrawiam :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Leszek Piotr Laskowski - dzięki - 
    • „Od pieluchy do pieluchy”   Pierwsze, co widzisz – nic nie rozumiesz, szukając ratunku, rączkami bezradnie. Jedyne, co umiesz? To krzyczeć umiesz! Tak leżąc w pieluchach, zsikanych dokładnie.   Kolory widzisz, poznajesz powoli, głos otoczenia z łona wspominasz. Spoglądasz w sufit, w tępej ciekawości, co zauważysz, od razu zapominasz.   I chciałbyś mówić, i chciałbyś biegać, podrzuca cię niemoc, wygina w mękach. Postacie wielkie, jak na wietrze drzewa, schylając się, całują i noszą na rękach.   Jesz, śpisz i jesz, i nie wiesz, że żyjesz, bo życia prawda dopiero przed tobą. Bojaźliwie patrzysz i tego nie kryjesz, niewinności czarem i całym sobą.   I takim okresem, z urokiem w dzieciaku, pierwsze kroki i pierwszych zębów kłopoty. I szkół lista cała, z siniakiem na siniaku, drogą nastolatka, w naiwności głupoty.   Miłości zawodów, w bólu serca klęsk wiele, poznajesz dorosłość – wzlotów i upadków. Tak bywa, że wrogiem są najlepsi przyjaciele, a jedyna miłość nadchodzi z przypadku.   I wreszcie, i w końcu, ty pieluchy zmieniasz obsrańcom życia – owocom namiętności. Kochając to coś, swe oblicze przemieniasz, jest ono ci podzięką i największą miłością.   Patrzysz, jak rosną, i ty z nimi rośniesz, rozumem, w mądrości i siwym włosem. Choć często widzisz ich drogi ukośnie, służysz im radą, coraz cichszym głosem.   Aż, słysząc z oddali jakby siebie samego, słów, krzyków, ostrzeżeń i nauk przestrogi, powracasz wtedy do dzieciństwa swojego, do twoich rodziców, tak kochanych i drogich!   Już wszystko poznałeś i wszystko rozumiesz, nie szukasz ratunku już ślepo, bezradnie. Wszystko przeżyłeś i wszystko już umiesz, znów leżąc w pieluchach, zsikanych dokładnie.   Leszek Piotr Laskowski
    • @Sylwester_Lasota Dziękuję za komentarz

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Pozdrawiam, G.
    • @Poet Ka Wróciłam jeszcze raz do Twojego wiersza, " pogryzł " mnie trochę :)  Wiersz jest wielowymiarowy.  Tu " rozmowa kontrolowana" jest rozmową ludzi, którzy się nie kłócą. Odbieram to tak, że cała rozmowa jest pozorowana, ubrana w słowa bez treści, typu : wszystko jest Oki, kochanie "albo np. " Pięknie" bez rozwinięcia wlasnych odczuć , myśli  np. tutaj na portalu ( tu - w szerszym znaczeniu nie tylko jako rozmowa ).  Druga Zwrotka w tym kontekście ma gorzki wydźwięk. Prawda jest niewidzialna, mimo prób demaskator " robi się przeźroczysty", czyli taki, którego nikt już nie słyszy. To taki moment relacji, związku czy ogólnie rozmowy o czymkolwiek kiedy  on przestaje się być rozumiany. Można to odnieść szerzej, np. do sposobu przekazywania wiadomości w mediach, samego internetu itp.... po prostu w szerszym kontekście... Ostatnia zwrotka o " pępku świata" jest tym, co było kiedyś. W odniesieniu do relacji-  osoby były sobie najbliższe i najważniejsze dla siebie. A  dziś to " zerwana taśma" . W szerszym rozumieniu, odbieram jako przewijanie treści, pośpiech ( to mnie " pogryzło " w odniesieniu do Portalu ). Mam nadzieję, że nie czyta się tego jak masło maślane ;)    W innym odczytaniu to wiersz polityczny.  Tu napisze tylko ogólnie, że w w całym wydźwięku  jest dla mnie zmęczeniem demokracją.   Dałaś nam wiersz, który każdy może odczytać sobą według własnych myśli. Sam tytuł jest kluczem. Dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...