inspirowane A Rainy Night in Soho/ Pogues

[Igor Osterberg aliceD]

Kochałem Cię przez te wszystkie lata

Każdego dnia, który był

Płakałem z Tobą, kiedy było źle

Śmiałem się, kiedy szło dobrze

 

Patrzyliśmy na znajomych

Widzieliśmy jak upadają

i jak wspinają się na szczyty

Bałem się takiego życia

Więc chciałem się schować w deszczu Twoich uczuć

Kiedy tak lało w tej podłej dzielnicy, a wiatr mieszał życiem

Wyrzucałem swoje smutki… aby spłynęły do rynsztoka

 

Ale dobrze pamiętałem

Opowieści o radościach

Gdzie teraz jest ta nasza piosenka?

Historie dziewczyn i chłopaków z przeszłości

Masakrą jest budzić się w nocy, kiedy wydaje się, że słyszę Twój głos

Okrywam się kocem, ale nic nie okryję…

 

Słyszę tam naszą pieśń o przeszłości

Ale to sen bez przyszłości

Staram się nie myśleć o tym, co było

Zmuszam się...

Muszę w końcu z tym kończyć

Pewnie nigdy się nie zrozumiemy, tego co się między nami stało

 

Być może jeszcze w coś wierzę

Ale to jest już tylko w odległych zakamarkach duszy

tylko w znikających snach...

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Igor Osterberg aliceD]

@Gosława Shane MacGowan to jeden z moich ulubionych  twórców. Łączy nas wiele, oprócz urody (ja jestem bardziej podobny do Clooneya - hehehe ;) ). Pijak pijaka zawsze zrozumie, bo przechodzi się podobnie pewne rzeczy, podobnie się myśli, czuje. Specjalnie nie użyłem nazwy Soho, bo nigdy tam nie byłem, ale bywałem w takich miejscach w naszej rzeczywistości. Każdy się kiedyś z kimś rozstawał...

Pamiętam jak pod koniec lat 80 dostałem kasetę The Pogues... ni jak nie leżała w mojej stylistyce. 10 lat później stało się coś zupełnie innego. Ale to już kwestia ciężaru doświadczeń i odejścia od młodzieńczych ortodoksji

Edytowane 30 Maja 2021 przez Igor Osterberg aliceD (wyświetl historię edycji)

[Igor Osterberg aliceD]

@Gosława Clooney ma siwizne i ja mam siwizne - wystarczy ;P

A Ty nie nadajesz się do speluny, gdzie siedzą różni kolesie, których życie ora... to specyficzny mix, bo każdy jest inny. ale schematy te same...

Kluczem do poznawania ludzi i ich uczuć jest przebywanie z nimi. gdybym nie poznawał latami Irlandczyków nie poznałbym pewnych zależności - to mogą być typowe prymitywy, jak i wielcy artyści. mają jakiś wspólny mianownik, jak i brzemię przeszłości, ale jak się z nimi nie napijesz - nie da rady zatrybić ;) tym bardziej, że po alkoholu oni sami się nie rozumieją - heheheheheh - zostaje język duszy

[Igor Osterberg aliceD]

zdecydowanie :) raczej pisałem o polskiej spelunie. ale to by było kogutowanie, stroszenie piórek niczym paw, albo drugi biegun - spowiedź skrzywdzonego synka do mamusi ;) tylko pozy

[Igor Osterberg aliceD]

np. z wielopokoleniowym Dublińczykiem jeśli się nie zwymyślasz na wstępie (kontrolowanie) nie zostaniesz (jako facet) dopuszczony do koleżeństwa. I co ważne takim Dublinerem może być koleś wyglądający jak latino turysta. To port a wiele wieków marynarskiej działalności zostawiło tam wielu bastardów ;)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

no to jesteś wyzwaniem dla faceta, który wszedłby z Tobą do speluny - dobry test ;)

 

[Igor Osterberg aliceD]

@Gosława Bruce Lee powiedział kiedyś coś pięknego - sztuka walki bez walki... z jednej strony nie wolno odpuścić, z drugiej nie dopuścić do lania krwi. kwestia obycia ;)

[Igor Osterberg aliceD]

hehehheeh - to bylo w Wejściu Smoka ;) aby tylko nie wieszać deseczki z marketu z frazesami ;)