Kto to poeta

[violetta]

tak, odżyję i wyzwolę się oddręczących mnie myśli :) dziękuję Ci:)

[M.A.R.G.O.T]

@Tomasz Kucina ach Tomaszu to jest super :) Delektowałam się każdym wersem odkrywając przestrzenie poety i coraz bardziej czując to co czujesz gdy Ty piszesz :)

Pozdrawiam serdecznie. 

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Spox! Skoro podoba się to super. Pozdro 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

sorki, że tak późno odpowiadam, nie zaglądałem do was przez 2-3 dni, i widzę zaległości mam, za co przepraszam.

 

Dobre, piękne porównania dotyczące istoty poezji.

 

Maki i chabry uruchomiły wspomnienia z dzieciństwa? Świetnie. Cóż za fantastyczne uczucie jak autor czyta, że jego utwór wręcz teleportuje czytelnika a jeszcze do tego innego poetę ku zasobom jego wczesnej pamięci – stricte retrospektywnej – impresyjnie wstecznej. Zrobiłaś mi dzień, niemal zobaczyłem ten kuchenny stolik twojej Babci. Pozdrawiam Dag 

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak. W kontekście naszych ostatnich wymian myśli - stwierdzam - buzujesz optymalnie. Uważam takie wakacje ci posłużą. Wolna jesteś, niezależna, masz prawo zbić emocje. Tylko w tym sanatorium moich wierszy poznanym kumpelom nie czytaj, obiecujesz? 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bym tu miał na portalu - najazd Honoratek z Lądka -Zdroju 

Edytowane 24 Maja 2021 przez Tomasz Kucina (wyświetl historię edycji)

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję ci ślicznie za słówko u mnie. Nie jest to tekst aż tak bardzo osobisty, i te przestrzenie o których piszesz --> są tylko wyrazem mojego autorskiego wyobrażenia skrojonego zgrabnie pod tekst. Ponieważ i jednak odnoszą się do apoteozy piękna i apoteozy subiektywnego uduchowienia każdego przecież autora-  miło mi przeczytać twój komentarz.

 

Wiersz opowiada tutaj akurat o poecie, ale może dotyczyć równie dobrze poetki (czy poetek), ogólnie poetów bez względu na płeć, to kwestia wrażliwości i pewnego przeorientowania treści.

 

Dlatego analizując wiersz --> czytasz tu i także o sobie - jesteś autorem wierszy, publikujesz - więc naturalnie przyjmujesz kwalifikacje do bycia --> tytułowym poetą z mojego wiersza.

 

Skoro napisałaś, że delektowałaś się treścią, mam przyjemność uznać, że identyfikujesz się choćby i tylko pośrednio ze zmysłowością tych opisanych przestrzeni. Co dla mnie jako autora jest zaszczytem - skoro wydarza się między nami  ta interakcja zmysłowości i stajesz się ambasadorką wrażeń udekorowanych w metafory w treści utworu. 

 

Miło. Przytulam duchowo  

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane 24 Maja 2021 przez Tomasz Kucina (wyświetl historię edycji)

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Samo życie. praca- dom  -praca. Kurde, te obowiązki, ehhhh.  czas pcha, pcha ludzi do przodu - skoro w natłoku obowiązków jeszcze potrafisz wygospodarować czas na jakiś ważny sumienny tekst - jak to się mówi z "kręgosłupem" w dotarciu do  życia z perspektywy rzeczowego naturalizmu - to chylę czoła. To znakomita forma katharsis dla uwolnienia w tym kontekście --> uduchowionych endorfinek, a jeszcze rowerek i po zakupy? Coś dla zdrowia i kondycji. Wzorowo! 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Edytowane 24 Maja 2021 przez Tomasz Kucina (wyświetl historię edycji)

[violetta]

@Tomasz Kucina hej, obiecuję, że nie będę cytowała Cię, w sumie zdobył byś popularność :) dwa razy byłam już w sanatorium i milo pamietam pobyt. Jak zawsze jest ekscytująco:) też się wystaraj, to byśmy razem wieczorki urządzali:)dlaczego uważasz, że buzuję?

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wieczorki? A nie, nie...! Wolę wieczorki poetyckie 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dlaczego buzujesz? No wnioski wyciągam, czytam komentarze - twoje - i w ten sposób kreujesz w jakimś tam stopniu moją świadomość. Ostatnio pod wierszem" Aika. Haddis. tangelo. i kruk w Adiss Mercato" --> zdaje się pisałaś, że jesteś cytuję --> "lamparzycą", i chciałaś za mąż iść? To i doszedłem do wniosku, że temperament posiadasz?

 

Na szczęście opanowaliśmy tę sytuacje. Lepiej napisz, czy tekst jest u ciebie do zaakceptowania? To mnie by bardziej interesowało, to organizuje się w ogóle  współcześnie jeszcze jakieś wieczorki?, jeżeli tak, świat ma jeszcze sens. Bo to jednak forma komunikacji w klasycznej oprawie. 

Edytowane 24 Maja 2021 przez Tomasz Kucina (wyświetl historię edycji)

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Muszę chyba napisać wierszyk o tym magicznym stoliczku twojej Babci. O tobie i twoich wrażeniach czarownej pamięci,  no ale niestety nie mam żadnych najbardziej podstawowych elementarnych danych dotyczących chociażby miejsca akcji. Więc poprzestanę na ambicjach 

[violetta]

szczęście jest w Twoich rękach. myślę, że wieczorki to są taneczne dla zdrowia i ducha :) też lubię w klasycznym wydaniu z pocałunkami :( to jest inny smak:) czeka mnie zrobienie botwinki :)

[GrumpyElf]

@Tomasz Kucina Bardzo mi się podoba ten wiersz! Poeta ulotny, chimeryczny, snobistyczny, wrażliwiec, nienasycony, obserwator,... Tyle wcieleń, a wszystkie prawdziwe. Całe szczęście na chwilkę :) Bardzo przyjemnie się czyta, a potem wraca na ziemię, czyli do słów, jedynego modus operandi. Bomba. 

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A jakby w glanach przyszedł na taką dżamprę? Eeeee... teraz to w cichobiegach sie tylko chodzi, taki styl trampkowy zapanował, w płaszczuuuuuu 3/4, w zaciasnej marynarce, rurkach i tenisówkach - mnie się podoba, przywykłem, bo jeszcze 2 lata temu to nie mogłem tego ogarnąć, no ale ja jestem konserwatywny w życiu 

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

aaaaa... 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

,  śliczne dzięki Zielona Wróżko, to jest tak właśnie jak napisałaś. Tyle tych ulotności w obserwacji świata przez większość a może i wszystkich poetów się organizuje. „Ubrałem” je w bańki mydlane.

 

Dokładnie, tekst ma charakterystykę giga fantastyczną, można nawet uznać, że wkracza w parabolę metafor. Na szczęście – życie liryków raczej od wszelkiego modus operandi – o którym piszesz → stroni, jako --> od motywów z zakresu zachowań kryminalistyki. Bo w sumie do tego ta definicja – tegoż sposobu działania - się sprowadza --> w praktyce.

 

Masz nad sobą jakieś werbalne modusy operandi? Eeeee... w to nie uwierzę?  DZIĘKSIK JAK NIE WIEM CO  PANI KOSMOS! 

 

Edytowane 24 Maja 2021 przez Tomasz Kucina (wyświetl historię edycji)

[violetta]

lubię jak ma facet lnianą koszulę, niezapięte mankiety i buciki mokasyny, uwielbiam taki styl :) ale nie widuję takich facetów na ulicy :)

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

O kurde? To albo tylko Indianin ze swoją wrażliwością wrodzoną i naturalnością -  albo - pan Czesław Niemen z Opola. Nie! Takich dżentelmenów już nie ma? Valerio? 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To był piękny świat. Znam z opowiadań rodziców.

 

Edytowane 24 Maja 2021 przez Tomasz Kucina (wyświetl historię edycji)

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Babunia to zawsze potrafi kulinarnie dogodzić. Teraz istotnie już inny świat, bardziej analityczny - usystematyzowany w przeliczanie kalorii a kwiatki sztuczne i w kontrze do natury którą tak doceniasz, ehhhh. Ja Ciebie doskonale rozumiem.

Pa! Daguń.

Edytowane 24 Maja 2021 przez Tomasz Kucina (wyświetl historię edycji)

[violetta]

rozumiem, ze nie lubisz takiego stylu? nie mówię, żeby cały czas, ale przynajmniej jak są upały :) ja mam też specyficzny gust, lubię wygodę, aczkolwiek nic nie noszę lnianego.

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dlaczego miałbym nie lubić? Lubię każde style, jedne bardziej inne trochę mniej. Tu wspominam o mentorze wielu pokoleń - panu Czesławie Wydrzyckim, vel. Niemenie, to tylko w pozytywnym kontekście. Tam poprzednio napisałem na szybko o Opolu, ale teraz jak sobie kojarzę - to chodziło mi o koncert w Sopocie w 67 roku, i strój tradycyjny, ale to chyba też i nie len ale atłas jakiś był, nie jestem ekspertem od strojów tradycyjnych, w takim bądź razie - wyjątkowy artysta i wyjątkowość tej kreacji pozostaje w synapsach. Oczywiście pamiętam to z netu i tv, bo wtedy nie było mnie jeszcze długo na świecie. Len kojarzy się ze słowiańskością - wszystko co w Polskich tradycjach mi odpowiada. 

[GrumpyElf]

@Tomasz Kucina Lubię to sformułowanie modus operandi; szkoda, że kryminalistyka je zawłaszczyła, ale jak widzisz walczę z tym! Odnajduję siebie w pewnych fragmentach wiersza, nawet z pewnym zaskoczeniem, gdyż za poetkę się nie uważam, ALE jakby zastosować parabolę właśnie i utożsamić zbiorowego poetę z indywidualnym bytem ludzkim, to uzyskujemy cudowną pochwałę jednostki, jej kolorytu i wielowymiarowej natury. A tak mnie pięknie nazywasz, że aż się zarumieniłam i wcale nie kokietuję! :). Ściskam!