Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Bardzo dobry i ten łańcuszek kapitalny. Skojarzył mi się trochę z 

'grosz to pieniądz ,
pieniądz to forsa ,
forsa to grunt ,
grunt to ziemia ,
ziemia to matka ,
matka to anioł ,
anioł to stróż ,
stróż to dozorca ,
dozorca to gospodarz..."


 

Opublikowano

@Dag Tak jest tutaj dużo śmiechu i ironii. Bardzo dużo;) Fajnie że do mnie zajrzałaś;)

@Czarek Płatak takie łańcuszki to fajna sprawa;) Wszystko ma swój sens i wytłumaczenie. Może to dyskusyjną teza, ale całe nasze życie może być takim łańcuszkiem co w gruncie rzeczy ma sens;)

@Michał_78 prawda? Myślę podobnie gdy spoglądam w górę;)

Opublikowano

@Dag I poecie przyda się czasem chirurgiczna precyzja, ale to dyskusyjna jest teza ;)) Hej, lecę już ;)

@Dag I poecie przyda się czasem chirurgiczna precyzja, ale to dyskusyjna jest teza ;)) Hej, lecę już ;)

@Dag I poecie przyda się czasem chirurgiczna precyzja, ale to dyskusyjna jest teza ;)) Hej, lecę już ;)

Opublikowano

@Leszczym Jestem pod wrażeniem sposobu w jakim krok po kroku, w zgrabnych słowach przedstawiony został cały projekt na życie. Świetny plan, zakończony zniknięciem planistki. Zanikiem w wielkim stylu jak sądzę... Podoba mi się ten wiersz. Pozdrawiam :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Lenore Grey   skrótowo rzecz ujmujac  to jest wiersz o tym, jak psyche, poddana intensywnemu 'światłu”, traci swoje deko racyjne formy i przechodzi przez konieczny moment rozpadu aby z fragmentów stworzyc coś, co nie jest już tylko obrazem, ale miejscem życia .   swoistą oazą, która powstaje nie mimo pęknięcia, lecz własnie   dzięki niemu .   czytam go  jako zapis wewnetrznego procesu, w którym psychika najpierw tworzy własne, estetyczne iluzje a następnie poddaje je działaniu bezlitosnego światła świadomości,    w tym sensie wiersz dotyka tego, co w psychologii głębi kojarzyłoby się z procesem indywiduacji u  Jung - rozpad form pozornych jest konieczny, żeby z materiału rozbitego, z 'ziaren”, mogła powstac nowa, bardziej prawdziwa struktura znaczenia. ale jednocześnie ten ruch ma w sobie coś z filozoficznej dialektyki, bliskiej myśleniu G Hegela.   teza (sztuczne piękno), antyteza (gest zniszczenia), synteza (witraż, a potem oaza).   ale to nie jest suchy schemat tylko  żywy proces .   a na poziomie  estetycznym wpisuje się to w przeciecie surrealizm i symbolizm .   bo u Ciebie obrazy są senne, nieciągłe, ale zarazem niosą cięzar znaczeń, które nie chcą się zamknąć w jednej interpretacji.   bliżej mu jednak do chłodnej, precyzyjnej wyobrazni niż do czystego chaosu.   myślę że to raczej kontrolowane przesunięcie rzeczywistości niż jej rozpad.       to jest bardzo ciekawy wiersz..   świetnie napisany.   tylko wymaga aby się w niego wkleić aby go dobrze warsztatowo i literacko rozczytać.     uważam że warto:))))  
    • Grzeszna klacz, haj w Pawłosiowie, Chciała konia mieć ku sobie. Przez lata hetera, Kusiła ogiera! Szczęście, że miał końskie zdrowie …
    • @APM "do" jest kluczowe! :) Fandom pozdrawia ;)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Nata_Kruk złota rada i dla chłopaka i dla dziewczyny, zawsze! i z odwagą ;)
    • @bazyl_prost   ciekawe co te rybki czują?   o czym myślą przebierając płetwami?   rybki.   fajny wiersz:)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...