Pościelówa

[Lidia Maria Concertina]

Do snu zapraszam tylko mgły. 

Jestem samotną parą, bezdechem rysuję serca na swojej karoserii. Litry balsamów, ale ... 

Rdza. Dalej już nie pojadę. 

Nie chcę rozstać się z życiem, choć powinniśmy już dawno zakończyć ten związek. 
Przynoszę nikomu siatkę bagietek
Są sprzed tygodnia.

Bo generalnie życie polega na tym, żeby udawać, że wszystko jest jeszcze chrupiące, nawet, gdy na drzwiach oglądasz już tylko własną klepsydrę. 

 

Pociesza myśl, że gdzieś tam ludzie przeżywają swoje Barcelony

Dla mnie dziś tylko szampan i starzejące się słońce
Leżę zdrętwiała od lęku przed strachem
Anielskie włosy z cukrowej waty osładzają ten niebyt
Sekundy, wieki ...

Chciałabym chociaż przyjść na swój pogrzeb
I nie rozpłakać się - z litości i pogardy. 

 

Potępienie ma bardzo wyostrzone zmysły
A ja mam pod kołdrą tępy nóż, który ochoczo je zabije
Otulam się szczelniej tą samą kołdrą, pod którą nie doszło jednak do żadnej zbrodni. Ogólnożyciowa recydywa. 

Wstanę, zjem może bagietkę. 

 

Budzi mnie pojedynczy promień słońca i zmęczenie: zbyt długo ... nie żyłam.
Ciężko się ruszyć, ale grabarz przesłał bilecik z zaproszeniem
Wstaję.
Na pewno jeszcze ktoś zmartwychwstał!
Złożę kołdrę.

[GrumpyElf]

@Lidia Maria Concertina Potrafisz przegadać temat najlepiej na tym portalu, tak uważam. Każda dygresja ma sens, mimo iż odkrywasz ją ponownie, to w innym świetle. Lubię Ciebie czytać. 

[[email protected]]

@Lidia Maria Concertina Gdybyś nawet tu nie była

                                           i tak byś mi się przyśniła.
 

Wszystkiego dobrego Lidio.

[Michail]

@Lidia Maria Concertina

Pomysłowa ta Twoja Pościelówa. 

Z uznaniem.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

Serdeczne Niedzielne,

M.