Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Wczoraj

Gość

Przez Gość
w Fraszki i miniatury poetyckie

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano

wczoraj

to było wczoraj

 

tłumaczy się boża służka

pokornie

sypiąc w procesji

 

susz

co jej został

z wianuszka

Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

W cale nie. Do głowy mi nie przyszło, że może Cię wkurzyć to, że ten wierszyk jest ironiczny.

Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Uwaga, objaśniam! "Wczoraj to było wczoraj" - jak to mówią: "co było, a nie jest, nie pisze się w rejestr" - nieważne, co robiłam wczoraj, bo dzisiaj jestem święta i udzielam się w procesji. Tak się ta boża służka tłumaczy. W procesji sypie się kwiatki - wiadomo. A ona sypie "susz, co jej został z wianuszka" - wianuszek to symbol niewinności, dziewictwa. Nie ma tu zatem krytyki samych obrzędów, a jedynie zakłamania tych, którzy nierzadko idą w pierwszym rzędzie, wśród tych "najświętszych".

Jeju, a co to, wstyd jakiś być ze mną w zmowie, czy co? xD

Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano

@Gosława Przypomniał mi się suchar:

- Jak nazywa się blondynka przefarbowana na brunetkę?

- Sztuczna inteligencja

 

Wszelkie konsekwencje u feministek za ten żenujący żart zwalam na Ciebie, Ty przywołałaś stereotyp :P

Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Za późno, już się obraziłem :PPP

Na tym forum brakuje przycisku "nie lubię tego" :<

Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ej, "zbyt boże" to moje powiedzonko! xD

Dzięki, dzięki!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • bazyl_prost
      Samuraj Kage

      Przez bazyl_prost · Opublikowano

      @violetta to twój temat , tylko tyle
    • Pisarzowiczka
      Więzi

      Przez Pisarzowiczka · Opublikowano

      @UtratabezStraty to zdecydowanie temat na dłuższe rozważania. W wolnej chwili chętnie spojrzę na Twoje teksty! Ja również piszę prozę, właściwie od dawna, tylko na razie nie dzielę się z nią tutaj, na tym portalu. :) 
    • violetta
      Samuraj Kage

      Przez violetta · Opublikowano

      @bazyl_prost takich dziecinnych nie oglądam:)
    • Simon Tracy
      Głosy kapłanów

      Przez Simon Tracy · Opublikowano

      @Lenore Grey Ostatnio przeczytałem tu wiersz o twórczości Lovecrafta i automatycznie zacząłem pisać "Głosy kapłanów".  Bo dawno już nic w tym duchu nie dodawałem. Będzie jeszcze krótki epilog do tej historii. @Lenore Grey @Lenore Grey Ostatnio przeczytałem tu wiersz o twórczości Lovecrafta i automatycznie zacząłem pisać "Głosy kapłanów".  Bo dawno już nic w tym duchu nie dodawałem. Będzie jeszcze krótki epilog do tej historii. Fanfictiony z uniwersum Cthulhu i świata Lovecrafta zawsze piszę z największą przyjemnością i łatwością. Ten łączy z sobie ducha aż czterech opowiadań - "Szepczącego w ciemności", "W górach szaleństwa", "Zgrozy w Dunwich" oraz "Ku nieznanemu Kadath śniącą się wędrówka."
    • Berenika97
      Gdzie rdzewieją miecze: 33. Machiny i ogień

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Łukasz Jurczyk   Ten fragment poematu to niezwykle mocne studium wojny, widziane oczami kogoś, kto teoretycznie powinien być bezpieczny - operatora maszyny oblężniczej. Dla operatora katapulty ogień to najpierw tylko „amunicja”. Staje się on realny (nabiera twarzy) dopiero w momencie bezpośredniego kontaktu z cierpieniem. Obraz „zdejmowania skóry” jest kluczowy. Sugeruje, że podziały na „nas” i „ich”, na mundury i barwy, są powierzchowne. Prawdziwą, uniwersalną naturą człowieka obnażoną przez wojnę jest czysty, pierwotny lęk. Dopóki narzędzie mordu (miecz, katapulta) nie napotka oporu ludzkiego ciała, wydaje się abstrakcyjne. Opór kości to moment, w którym operator uświadamia sobie, że odebrał życie konkretnej istocie. To przejście od mechaniki do moralności. W ferworze walki zaciera się granica między katem a ofiarą. Hełm to nie tylko ochrona, to symbol statusu żołnierza. Po jego utracie „operator machiny” staje się po prostu drżącym kawałkiem mięsa. A katapulty są „czyste i dumne”, ponieważ nie czują bólu, nie krwawią i nie boją się. Są matematycznie doskonałe, niemal bóstwa, któremu człowiek składa krwawe ofiary. Fantastyczny tekst!  Pozdrawiam.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...