Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Gdy nie:

- przewracasz ja jestem i ja lubię oczyma, 

- ma radości z otaczających nas radości,

- tęsknisz rękami tkwiącymi w telefonie, w torebce i po kieszeniach,

- dziwisz się niesymetrycznym odruchem kształtnej brwi,

- gestykulujesz na tętniące współodczuciem tak,

- pytasz o uncję minut w zapamiętane wstecz,

- tłumaczysz jaką wartością serce nasiąkło, 

- wspominasz naszych pięciu minut uniesień,

- żeglujesz w obłokach rosnących oparów natchnienia, 

- dławisz pozytywnej melodii kilku skwapliwych doznań,

- uważasz,

- ma,

wybieram Gdynię. Pośród sennego brzasku plaży i odbłysków portowych łajb idę na rybkę z piwem.

 

A ona zapyta kruchym spojrzeniem - czemu pan tak sam i po cóż pan odmienność konsumuje. Odpowiem zgodnie z prawdą, że nie wiem.

 

A potem ona rzeknie - smacznego i zrób pan cokolwiek ze sobą żeby być ładnym, gdyż tutaj ciągle o urodę się rozchodzi. Odpowiem lekko kłamliwie, że się nad tym zastanowię.

 

A jeszcze później ona doradzi - los proszę pana trzeba udźwignąć, gdyż los tak już ma, że jest częściej niż często ociężały i uciążliwy. Proszę się rozejrzeć - sami ciężarowcy. Zgodzę się.

 

Pod koniec jej ładnie podziękuję, ponieważ najlepiej jak potrafię czyli dobrym słowem. Cóż już nie umiem inaczej...

 

Edytowane przez Leszczym (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Leszczym

"(...) - tęsknisz rękami tkwiącymi w telefonie, torebce i po kieszeniach (...)" 

Bardzo dobre zdanie. Ale może dodasz "w" przed "torebce" - tak dla porządku? 

 

Pozdrowienia i dobrej Niedzieli.  

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      o niczym innym nie myślałem fakt że nie bekon ale szynka a szynka z - o fo pax małe nie kuśmy myślą samotnika :)))
    • @Poet Ka dziękuję za tak interesujące podsumowanie wiersza.  @Proszalny ten czas przedstawiony w wierszu jest właśnie chwilą zawieszenia pomiędzy światami. To czas, którego nie da się wręcz opisać ani uchwycić słowami. Podoba mi się ta wizja polnych maków:) W takiej krainie czuje się wolność i szczęście...
    • @Rafael Marius u mnie zawsze zielono, choćby i w tle tylko, ale jednak :)  A u Ciebie? @Myszolak bardzo się cieszę.  Pozdrawiam serdecznie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Berenika97 dziękuję Ci bardzo, potrafisz napisać coś czego ja bym nie ujęła w taki sposób, bo wolę się ukryć w metaforach. Prawda bywa trudna i do tego tak bardzo skomplikowana.  Pozdrawiam serdecznie
    • miałem dwadzieścia lat a moja miłość dziewiętnaście pojawił się ten trzeci na imię daliśmy mu Dawid jest pięknym człowiekiem     Kamilu jesteś herosem słowa. Trzy wiersze w jeden wieczór. I to bez stypendium.  Pozdrawiam serdecznie.    
    • Nasz przedział sypialny ma dwa miejsca leżące. Na jednym ja, na drugim kot. Pomiędzy nami atlas gwiaździstego nieba – nikomu już niepotrzebny w dalszej podróży. Na pokładzie panuje cisza, ale niech to nie zmyli. Dom jak lustro odbija nastroje. Wystarczy się wsłuchać. Pokładowy czas na chwilę przerywa swój bieg i bije dziesiątą.   Nikt z nas nie wie, w jakim miejscu się znajdujemy. Już dawno pomyliliśmy kurs i zamiast uparcie wracać na główne szlaki, krążymy w próżni. Nie ma potrzeby nazywać mijanych planet. Dopóki układają się w spokojne wieczory, nie ma potrzeby niczego zmieniać. Kubek ciepłej herbaty. Za oknami polarna noc odciska na śniegu ślady stóp zwierząt.   Kto nie chciałby zostawić wszystkiego za sobą? Narodzić się na nowo i mieć możliwość wyboru z bagażu doświadczeń rzeczy, które wydają się interesujące. Mam tutaj książki – zbyt wiele książek, by próbować je czytać. Mam także miłość, którą noszę w sobie jak światło potrzebne do życia. Jest moją nawigacyjną boją. Chyba jedyną, innej nie miałem.     grafika: mój dom

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...