Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Pozostawiasz mnie

BPW
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

BPW

BPW

Opublikowano
Opublikowano

Pozostawiłeś mnie z wiarą że przeżyje,

Teraz poszukuję cię z nadzieją że żyjesz.

Biorę garść gwiazd które rzuciłeś na ciemne niebo,

I chowam je dla siebie aby nie zapomnieć tego.

 

Pozostawiłeś mnie z nadzieją że wrócisz,

A ja martwiłam się że życie sobie skrócisz.

Idę drogą życia którą wspólnie wytoczyliśmy,

Jednak razem do celu dojść nie mogliśmy.

 

Pozostawiłeś mnie z myślą że nie wrócisz,

A teraz modle się że z głębokiego snu się zbudzisz.

Widzę jak twe ciało znika pod gruzami,

Tę tragedię wciąż mam przed oczami.

 

Pozostawiając mnie zmarła w sekundę moja nadzieja,

A teraz nie mam dość nadziei że życie się moje znów poskleja.

Z ranami twe ciało pozostawię w pamięci,

Teraz moje serce nosi większe rany po twej śmierci.

 

2

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • andrew
      już lato ...

      Przez andrew · Opublikowano

      jaśminy w bieli wspominają   jak wtedy pogodne niebo spadło na ziemię upał   lody z czekoladą smakują tobą   pamiętają śmiech szukające się dłonie   bzy akacje dziś  jaśminy jutro  będą wspomnieniem   jesteśmy niczym  kwiaty    zatopić się w płatkach lilii  skosztować nektaru   życie to chwila   6.2026 andrew     
    • brt
      30 01 2017

      Przez brt · Opublikowano

      Kolejna wersja zdarzeń nie uwzględniła zaangażowania uczuć i emocji I to mimo skali zbrodni Znajdowali się świadkowie Jednak z ich zeznań wynikało że każde kolejne kilka słów to coraz większy chaos Wyrok oczywisty zawisł w powietrzu jednak głodni ofiary z krwi obeszli się smakiem Nic nie było tak oczywiste i niezawisłe jak ten katowski miecz co na wieki zawisł w powietrzu tuż nad szyją ławy oskarżonych Odbicie słońca w jego klindze rozciągnęło się na możliwie najniższy zestaw dźwięków Ostrze i jego stan Wina kara Wobec zaistniałych okoliczności Nie zaistniały Nikt się nikomu nie zaśmiał w twarz Ale wielu wykrzywiło usta Niesmak sytuacji był niezwykle ciężki do przełknięcia A jedynym wyborem było Przeżucie go i połknięcie we własnym zakresie woli Bądź alternatywnie Przymusowa iniekcja w najmniej spodziewanej chwili Pozwól się dopaść zanim cię dopadnie Pozwól dać sobie szansę Pozwól nie dać się zniewolić na siłę  I zdecyduj się na podjęcie ścieżki Prowadzącej do ostatecznego zniewolenia Kaganiec i smycz to nieodłączne atrybuty Wracaj do budy Na ryj kopy buty ‘W najwiekszy deszcz w najchujowsza pogode’  
    • Stefaniak
      Sens.....

      Przez Stefaniak · Opublikowano

      Los podarował mi ciebie Dał szansę aby Cię kochać Czuć zapach Twoich włosòw Poznawać smak Twojego ciała Ty odwzajemniłaś miłość usmiechem Oddałaś mi  siebie Nie żadając nic wzamian Nie budowaliśmy zamkòw Nie były nam potrzebne Cały sens życia zamknął się  W dwòch słowach  We dwoje     
    • jjzielezinski
      wierzę

      Przez jjzielezinski · Opublikowano

      @Alicja_Wysocka Piękny, romantyczny wiersz utrzymany w bardzo dobrym klimacie :) - a w dyskusji dodatkowo zabarwiony starą, dobrą muzyczną Balladą - super. :) "(...)  Nie dla sławy piszemy ni dla pustych braw lecz by w słowie ocalić to, co w duszy trwa (...)" Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • Poet Ka
      Paw z denaturem

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      Paw z denaturem   Pewien Artur kierowca z Wrocławia  Będąc głodnym zapierniczył pawia Zjadł go razem z piórem Zapił denaturem Teraz się bólem brzucha wymawia.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...