abissos - nasenny ekwipunek treningowy

[Messalin_Nagietka]

w bentosu pomroki dziwactwem zepchnięty
w głębiny, gdzie światło zrównane jest z kłamstwem,
rozbijam drobiny skamielin o pięty,
przepaści wtórując i kłębiąc jej warstwę
i na cóż powiekom ciąć przestrzeń i z żalu
rozkładać kończyny gdy trwam w abisalu,

i nijak dna sięgnąć i pchnąć myśl ku górze,
gdy starte prawd ziemi twierdzenia i tezy
jak stelle z prawieków lub wstęp w uwerturze
jednako w ciemnościach są kluczem do wiedzy,
do której poznania nie trzeba mieć daru,
jedynie tkwić w toni wśród pól abisalu,

ocean umniejsza zdobycze ludzkości
i falą kreuje wędrówki kierunek,
skąd czasem ktoś zniknie jak z ryb schodzą ości
i wpada marzeniem w naścienny malunek
i rzadko powraca z sennego portalu
zwanego przepaścią lub snem abisalu.

[Anastazja.P]

słone zwoje oceanu
na przestrzał dogłębne
w krytyce-samo
zadumą pławią
kruche baseny - wynurz
powierzchni oddech

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

daleko mi do tafli, z której
wkroczyłem w głębin pola bure
łatwo tu było sie dostać
lecz wyjść - nie taka droga prosta

a o oddechu - to już nie mów
w świat abissos'u - tonącemu

z pozdrówką MN
ps. dziękuję za koment

[amandalea]

Za każdym razem czytając Twoje wiersze Messa...nie mogę wyjść z podziwu nad łatwością z jaką operujesz słowem..rymem....rytmem...Popłynęłam z Twoimi słowami od początku do końca lekko i bez zgrzytów.
Pozdrawiam
ama

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Amandaleo - żeba tak się nie zadufać do końca w sobie to zacznę od tych zgrzytów, które w mej głowie jak w zegarze peknięta sprężyna - lekko obija się od rozedrganych trybów zębatek pomniejszych kół - podziw? cóż jakoś ten mechanizm jeszcze hgawoży, hi

dziękuję za koment - troszkę z siebie podrwiłem - z siebie można - cóż - chyba nikt nie zabrania w abisalu?
z pozdrówką MN