Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

W sadzie

Jo Shakti
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Jo Shakti

Jo Shakti

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

W sadzie

W sadzie wieczorami świerszcze koncertują,
Pod starą jabłonią młodzi się całują.
Wiatr czarne chmury po niebie przegania,
Chłopak napiera, dziewczyna się wzbrania.
Nic nie jest pewne, może gwiazda spadnie.
Czy on ją kocha, tego nikt nie zgadnie.
Opiera się więc namiętnym namowom
Lecz jak tu nie wierzyć jego czułym słowom,
Co o miłości prawią bez ustanku.
Która nie marzy o takim kochanku?
Jednak dziewczyna wyczuwa kłopoty
I prędko odrzuca niechciane zaloty.
Żegnać się zamierza, jutro na pewno tu wróci
Lecz teraz serce z rozumem się kłóci...

 

Nie pomogły prośby i rozpaczy łzy...
Oddech nierówny rozwiał dziecięce sny.

 

Toczy się księżyc w srebrnej poświacie,
Ból ściska serce jakiego nie znacie.

Miłosne uniesienia, młodzieńcze zaloty,

Czułych słów kilka, zachwyty, pieszczoty...

Powiecie: sama tego chciała. 

Bawiła się ogniem, z losem igrała...



 

Edytowane przez Jo Shakti (wyświetl historię edycji)
1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • andrew
      A kiedy smutek zagości

      Przez andrew · Opublikowano

      @karenka ... obiecana ziemia czeka na każdego wystarczy w życiu robić coś dobrego    każdy dzień darem chrońmy przed pożarem  ... Pozdrawiam serdecznie  Miłego dnia 
    • kultura_pop
      DEMONOLOGIA

      Przez kultura_pop · Opublikowano

      Przemoc jest wszędzie, tylko nie w twoim domu czeka, ale o swojej obecności nie mówi nikomu Stoi z boku, starannie rozpracowując twój pokój Gdy zejdziesz w nocy, po szklankę wody, ona dotrzyma ci kroku   Czasami czuję się jak ghul lub wilkołak, jeszcze kiedy indziej jak wampir Niby jestem umarły, ale jeszcze da się mnie zabić I co poradzić? Jestem jak Surt, tylko spróbuj mnie zgasić   Jestem jak zombie pod wpływem laleczki vodoo Kiedy chcą, mogą mnie kontrolować bez trudu Każda napotkana kobieta, mnie nawiedza jak sukkub bez słów, wplatając ślubny welon do moich nędznych snów   Niby wszystko się świeci, ale to skorpionów pełna plaża Każdy by cię tu najchętniej pożarł, jak Wendigo, chupacabra, albo Rakshasa  To, że jesteś w łonie nie oznacza, że się urodzisz, jak przemawia Asuang   Krew we śniegu, wygląda pięknie jak Japonia Ale, gdy wychodzi Onryō, lub nukekubi chyba lepiej się schować Nim cię świtezianka wciągnie do swojego jeziora
    • Berenika97
      Erozja

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Leszczym   Bardzo dziękuję!  ßerdecznie pozdrawiam. :)))  @karenka   Bardzo dziękuję!    Właśnie o to chodziło, żeby nie powiedzieć za dużo, a mimo to żeby coś zostało.:) Serdecznie pozdrawiam. :)  @LessLove   Bardzo dziękuję!  Właśnie ten mechanizm - zagrożenie, które nie krzyczy, tylko podmywa  był sercem tego tekstu. Cieszę się, że tak to odczytałeś. Serdecznie pozdrawiam! :) @andrew   Bardzo dziękuję!    Dziękuję za wierszyk. To "aby..." uzupełnię tak:  aby  usunąć trujące bluszcze ze swojego życia. Pozdrawiam serdecznie!   @Benjamin Artur   Bardzo dziękuję!  Dokładnie tak, również staram się takich unikać. Kiedyś zrobił na mnie duże wrażenie film "Trujący bluszcz". :)  Serdecznie pozdrawiam. :)
    • Marek.zak1
      Tyle razy

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      Wmyślona żona, też może być kochanka,  a tych nawet więcej, a że są bezkosztowe, więc i może być ich więcej. Teraz AI pomoże taką wirtualną zaprojektować, więc można potem pokazywać jako własną kochankę. Pozdrawiam
    • Mitylene
      Dawidowicze

      Przez Mitylene · Opublikowano

      @marekg wiersz traktuje o tym, że warto w życiu się zatrzymać i popatrzeć na nie z dystansem. Podoba mi się merafora poetów wędrujących między wierszami...Takie wędrówki lubię i ja:)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...