antynormalność

[Donika Kuźniewska]

już nie ma sensu
wszystko antynormalne
nic się nie zmienia
za dlugo ten dziwny smak
ten dziwny odór świata
mgła smutku
rozpostarła swoje skrzydła

te dziwne suche oczy
trzeba w nie wlać blask
ta dziwna klatka z myśli

chcę krzyczeć
szeptem niesłyszalnym
chcę patrzec oczyma niewidzącymi
zanim pojawi się Anioł
chcę zasnąć

[Kasia_Szymańska]

"rozsostarła" - "rozpostarła".
Może zamiast "antynormalności" lepsza by była "anormalność"?

[Donika Kuźniewska]

dziekuje i pozdrawiam tyuł zmieniam dobry pomysł

[Jay Jay Kapuściński]

1.zadlugo ?? - co to jest?
2.Na końcu wyrósł muchomor w postaci wielokropka, ja bym go wysłał do nieba.
3.Nie ma w ogóle elementu zaskoczenia, do przeróbki, na warsztat w głowie i zaczarować.
(to tylko moje skromne zdanie, bez urazy)

pozdr./Jay

[Luthien_Alcarin]

" już nie ma sensu
wszystko antynormalne
nic się nie zmienia "- dla mnie ten frahgment rozciagnięty, już po pierwszym wersie czytelnik łapie o co chodzi, a podmiot liryczny wałkuje mu zagadnienie dalej
pointa z trzemakropkami: czytelnik się na nich zawiesza z niesmakiem, warto byłoby usunąć, gdyś takowa interpunkcja nie wprowadza nic oprócz zamieszania,
no i chyba zbyt wtórne zwroty: "rozpostarła swoje skrzydła",
"mgła smutku "

Jest potencjał, ale chyba byłoby warto doszlifować tekst: nie mów wszystkiego wprost bo znudzisz czytelnika, baw się słowem, używaj porównań (tylko nie tych powszechnie znanych):)

Pozdrawiam
Agata

[Donika Kuźniewska]

dziekuje pozdrawiam