Przeczucie

[corival]

Amarantowa czerń zmroku,

pojawia się przeczucie.

Gdzieś za nią,

przesłonięta skrzętnie,

żeby nie przerażać, musi być szczelina.

Powód pędu, pośpiechu, gorączki...

 

To tamtędy wycieka

najcenniejsze.

Niejeden dałby wiele,

by zatrzymać ciągły ubytek,

systematyczny odpływ

czasu.

[corival]

Właśnie tak :) O ten krótki, subtelny moment chodzi... Dziękuję :)

[Gość]

@corival W pierwszej chwili chciałem się czepić "amarantowej czerni", bo z tego co wiem (a jako mężczyzna wcale nie muszę wiedzieć!) amarant to odcień różu. Zatem różowa czerń? Można by przymknąć jeszcze oko na "pomarańczową zieleń" albo "granatowy fiolet", ale czerń ma to do siebie, tak mi się przynajmniej wydaje, że albo jest po prostu czarna, albo nie jest czernią... ALE w sumie czemu nie? W końcu to poezja ;D

 

Fajny wiersz. Zwłaszcza pierwsza zwrotka - ma w sobie jakiś niepokój, wyczekiwanie czegoś. Podoba mi się :)

[corival]

Bywają dni, kiedy słońce zachodzi czerwienią. Wtedy przyjrzyj się tym ostatnim momentom, zanim zajdzie :) Najlepiej mieć wówczas przed sobą szeroki horyzont, a jeszcze lepiej otwartą wodę.

Dziękuję :)

[corival]

@Dag Dziękuję za tak wysoką ocenę. Pozdrawiam :)

[corival]

@Dag Nie przypuszczałam, że aż tak mocno przemówił do Ciebie ten wiersz :) Nie powiem, miło mi :)

[GrumpyElf]

@corival Coś mocno w Twoim wierszu intryguje, ta ukryta w nim tajemnica jest tym, co podoba mi się najbardziej. 

[corival]

@GrumpyElf Dziękuję :)

@Dag Swoją drogą ciekawa jestem tego wiersza. Ech, teraz będzie mnie męczyć ;) 

[corival]

@Dag Będę czujna i cierpliwa :)

[Stracony]

@corival Czytając Twoje wiersze przestaję być obiektywny, zanurzam się. Będę więc milczał wymownie.

[corival]

@wojciech To prawda :) Odbity w falach tym bardziej żyje. Miło mi, że zajrzałeś. Pozdrawiam :)