Krzyż barabaszów

[jazzkółka]

 

"Skonał bar abbas, wiwat Bar-Abbas!"
- wyje tłum, kura trzykrotne pianie.
Stojąc pod krzyżem, zgięta wpół łkaniem,
dzisiaj ja, matka - ciebie oskarżam.

 

Ręce w triumfie do góry wznosisz,
umknąwszy - cudem, spod ręki - katu.
W świat niosąc z sobą chełpliwe kłamstwo,
z krzywym uśmiechem, w podłej radości...

 

A moje Dziecko, niewinne Jagnię,
kona tu w kaźni za grzechy świata!
Spływa krew święta - miast juchy łotra...
A ja za Synem w śmierć tak iść pragnę...!

 

Jak mam wybaczyć...? Zrozumieć...? - Jak mam...?
Opróżnić pragnę kielich goryczy,
odmienić serce, by nienawiści
nie czuło więcej... Dokona się Plan...

 

" Skonał bar abbas! - Wiwat Bar-Abbas!"
- wyje tłum, kura trzykrotne pianie...

 

stojąc pod Krzyżem
zgięta wpół łkaniem
dzisiaj ja
matka
modlę się za nas

 

 

sykaryjczyków

 

 

 

 

 

2018-03-17
 

[Nata_Kruk]

Nie widziałam tego, co Dag.. ale treść porusza tematem.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

.... to trudna, bardzo trudna sztuka dla ludów naszego domu - ziemi.

Pozdrawiam.

[Pan Ropuch]

@opal Już mam wiersz tych Świąt wrócę po nie jedno czytelnicze misterium. 

 

Pozdrawiam

Pan Ropuch

[Anna_Sendor]

@opal W końcu miałam dziś czas, żeby przeczytać kilka Twoich utworów. To, co zwróciło moją uwagę, to niebanalna treść i rewelacyjne brzmienie (brawo zwłaszcza za instrumentację głoskową) - przeważnie harmonijne, jednak na pewno nie nudne, a często chyba specjalnie łamane (pewnie ze względów podyktowanych treścią).

 

Wpisu dokonuję pod tym wierszem, bo zrobił największe wrażenie na mnie. Wiele razy sama myślałam o opisanej tu sytuacji i właśnie tak wyobrażałam sobie matczyne emocje. Choć z drugiej strony - czy w ogóle jestem sobie w stanie je wyobrazić? To już inna sprawa... Wiersz odczarowujący pewnie trochę ugłaskany czasem i kulturą ważny obraz religijny. Odejście od mitologizowania w stronę psychologicznej prawdy.