Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Za oknami słońce, za oknami blask – to dzień
No, a ja zawsze lubiłem noc.
I to moja rzecz – lubić noc,
I mam prawo – odejść w cień.

Tak lubię noc za to, że mniej wtedy aut,
I lubię dym i popiół z moich papierosów,
I lubię kuchnie za to,że chronią tajemnice,
I lubię swój dom, lecz to chyba nie na serio.

I ta noc i jej elektryczny blask
Bije mnie w oczy,
I ta noc i jej elektryczny deszcz
Bije w moje okno,
I ta noc i jej elektryczny głos
Ciągnie mnie do niej,
I nie wiem jak mam przeżyć
Nadchodzący dzień.

Jestem sam, lecz to nie znaczy, że jestem samotny,
Mój magnetofon chrypi o radościach dnia,
Pamiętam, że jutro czeka mnie kilka spotkań,
I kawa w znanej kawiarni zagrzeje mnie.

A ta noc i jej elektryczny blask
Bije mnie w oczy,
A ta noc i jej elektryczny deszcz
Bije w moje okno,
A ta noc i jej elektryczny głos
Ciągnie mnie do niej,
I nie wiem jak mam przeżyć
Nadchodzący dzień.

Opublikowano

ja też nie jestem w stanie doczytac do końca.
Twarda forma jak skała i nieprzyjazna nieznajomym...


poszukaj aurea mediocritas

garstka mięciutkiego usmiechu wysłana w Twoja stronę

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • A to morelka, Maju. Wuja makler omota?
    • wydawało się że pojęliśmy motywy kierujące innymi rozdaliśmy role   wspaniała mozaika delikatny na niej taniec trochę monopolu na prawdę szczypta niezbędnej tajemnicy co dało nam prawo do wymagania tak tak  nie nie  osądzania osądzających   lecz gdy przyszło podnieść głos cichutko drżały listki  na kunsztownej koronce  na zwiewnej woalce  wdzięcznym rytmem  wprawianej w ruch  lekkością  skorzystania z okazji  by milczeć    
    • medytowanie w Odczarowanym Ogródku, gdzie nie istnieje nic poza Prawdą, a wszelka magia jest tak Rzeczywista, że aż słodko kłuje. gdy tak siedzę i zatapiam się we własnym żarze, chilluję filozofująco na tematy ważkie, niemal chce się nonszalancko krzyknąć, że możecie mnie złapać, patroszyciele i wasi współpomocnicy, odwracacze uwagi od Tego, co Najostotniejsze, rozkroić na wznak, na wylot. śmiało, zatopcie się w labiryntach, przemierzajcie ścieżki, piwniczne izby, kanalątka energii, prądowe zdroje. znajdziecie klar, kąty wysprzątane co do centymetra kwadratowego. żadnych zaprzeszłostek, butli po odurzających mętnicach. nastrochy zostały raz na zawsze wymiecione, kolce - zwinięte w ruloniki, ostrza - dawno strawiły się z syczeniem. a obarczcie nawet najparszywszym chłodem, wichrami poczęstujcie! i tak będzie się jarać w środku, ten ogień, którego żaden mróz sto lat nie wyziębi! ani tysiąc! czysta wolność od uchybień! ...gdzieniegdzie tylko, pośród bezkresu dróżek, przemknie udające karawan auto z naklejonym na boku karoserii napisem: Usługi niegrzebowe: tatuowanie zwłok, taniec ze zmarłymi, lub przejdzie ulotkarz sypiący listki obwieszczające rychłe otwarcie przybytku wyłącznie dla nałogowców.
    • @Wiechu J. K. @Wiechu J. K.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Może i tak… ale czasem jakieś marzenie jednak przestaje być tylko marzeniem ;) Spokojnie… może zdążę, zanim zostanę staruszkiem ;) Pozdrawiam :)
    • @Marek.zak1 To prawda! Do osobistego sprawdzenia przez każdego :-)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...