Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Po co się pisze, się zastanówmy

Ale zanadto nad tym się nie główmy

Raczej bez sensu pisać na siłę

Ani to fajne, ani to miłe

Jednak wysilić się czasem trzeba

Tekst sam na kartkę nie spadnie z nieba

Skąd wziąć pomysły na to pisanie?

Dziękuję bardzo, słuszne pytanie

Otóż pomysły są raczej wszędzie

Ważniejsze w tymże wypadku będzie

By je zauważyć jak sęki w stole

Porzucić trzeba pęd i kontrolę

Poobserwować, powspółodczuwać

Zinterpretować i w słowa ubrać

Na przykład w myjni lub we warsztacie

Gdzieś nad jeziorem, w góralskiej chacie

Lub na balkonie usiąść i słuchać

Cykania świerszcza prosto do ucha

Nie trzeba bać się tracenia czasu

Że nie wychodzi coś Ci od razu

Tylko próbować, stawiać litery

Bo najważniejsze, żebyś był szczery

 

Link do wykonania:

 

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Tak, też dla mnie poezja nie jest mozliwie wiernym opisem tego, co się spostrzega i przeżywa, a raczej ich odbiciem w naszym "wewnętrznym lustrze". A więc na to dobicie trzeba poczekac i je umożliwić. Twoim wierszem wzbudziłes we mnie tą refleksję - dziękuję :)

 

Edytowane przez duszka (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @wierszyki   dziękuję pięknie za spojrzenie spoza horyzontu :)   świetni są ludzie co poezji nie biorą dosłownie.   Ty to potrafisz :)   i milo mi bardzo.   przez Twój kapitalny komentarz :)  
    • "Wysokie ego topoli"   Potężna, wzniosła, pod samo niebo, wyrosła wieżą ponad osiedle. Wiatrem smagana, pusta w swym biegu, w chmurach szukała sensu – bezwiednie.   Pędziła w górę, w wyścigu obłędu, w kursie idiotki, w ślepym uporze. Chciała być większą; w szaleństwie popędu teraz już nic jej nie pomoże.   Bo gniewny podmuch z matecznej ziemi wyrwał jej dumę wraz z korzeniami. Dziś martwym cieniem światła nie zmieni, leżąc bezwładnie między blokami.   Chciała być wielką, orężną w zieleń, lecz o podstawy sił nie zadbała. I choć mierzyła w niebios sklepienie, długością klęski przy ziemi została.   -Leszek Piotr Laskowski 
    • @Migrena     Czy to jest oddział geriatryczny? ;))) żartuję oczywiście:)    Bardzo łatwo kreować iluzję siebie na portalach, to prawda.! Na szczęście nie wszyscy tak robią o czym można się przekonać zderzając wyobrażenia z rzeczywistością :) jeszcze nie przeżyłam zawodu ale zawsze może być ten pierwszy raz;) jednak nie będzie.! Naturalna selekcja i zdroworozsądkowe podejście:)    Tak naprawdę to bardzo smutne…wyrzec się samego siebie ( udawać kogoś innego) dla kilku, marnych lśnień :(    a komentarze…cóż … bywają formą iluzji i gry :) lub tak są odczytywane, bez obrazu całości:)    pozdrawiam Migrenko :)     
    • @Leszczym   Michał.   moge napisać wiersz, ze jesteśmy "piękni dwudziestoletni" (za Markiem Hłasko) ale czy staniemy się znowu młodzi i piękni ?   jesteśmy sobą i w tym jest nasza siła !!!   to tylko zabawy słowem !!!   dzięki za Twój humor.   dzięki za Ciebie :)  
    • @bazyl_prost Myślę, że niebieski koc jest łącznikiem między kwantówką i kosmologią. Brakująca zmienna u Einsteina.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...