Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

samotność spływa z wilgotnych oczu

w rozpaczy szukasz krzty akceptacji

znaleźli starzy w kieliszku spokój

dziadek wiadomo że nie ma racji

 

nareszcie wszyscy tacy dorośli

oni są wiekiem ty podfruwajka

emocje dziadku wygaś i ostudź

to przecież nie jest już twoja bajka

 

tysiące rozmów jak groch o ścianę

po co nauka walka o siebie

„ja nie rozumiem chyba zostanę

nie chcę nie muszę i nic już nie wiem”

 

nie powróciłaś wieczorem z miasta

ślad się urywa jak stara wstążka

dramat jak czyrak w bliskich wyrasta

w sercach nadzieja musi pozostać

 

gdyż czar przyniosły słowa z ekranu

grzebiąc samotność w barwnych domysłach

poszłaś chcąc znaleźć czułość w realu

lecz złudna bajka w mig się rozprysła

 

ful wypas bryka przystojny młodzian

z nadzieją weszłaś drzwi zatrzaśnięto

a po za miastem zgwałcił bez słowa

zgniatając rozpacz brutalną ręką

 

skonałaś w bólu straszliwej męki

jakże naiwna młoda bezradna

wycięto serce wątrobę nerki

aby je sprzedać – reszta  do wapna

 

przed złotą bramą stoisz w pokorze

w dole nadzieja igra z żywymi

zapytam ciebie mój dobry Boże

kto tak naprawdę tutaj zawinił?

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

To brzmi jak druzgocące skrzyżowanie wielu różnych "win" i zbiegów okolicznośći.., jakby powstał wokół niej ich ciasny węzeł, z których nie mogła się uwolnić. Trudny wiersz, uświadamiający śmiercionosny potencjał skumulowanego zła. Zadaję sobie pytanie, czy nie życzyłabym sobie na końcu jakiegoś rozjaśnienia, lekkiego dotyku miłości... Pozdrawiam .

Opublikowano

dzięki za pełniejszą odpowiedź 

W Polsce gnie rocznie ok 50 dziewczyn i młodych kobiet, po których wszelki ślad się urywa , a rodziny żyją w ciągłej nadziei powrotu. 

W dobie internetu, telefonów komórkowych i jakże szacownych rodzin żyją osoby do bólu samotne.  Swoją autoagresją (pocięcia), agresją, nieudanymi próbami samobójstwa za wszelką cenę usiłują zwrócić na siebie uwagę. Czasem same szukają czułosci i różnie bywa

Pozdrawiam

Opublikowano

Imienniku to ja zadałem to pytanie

Niedawno słyszałem od znajomych, że uciekła im dorastająca córka z domu do jakiego facia poznanego z portalu randkowego. Ten ją kilkakrotnie wykorzystał i odesłał z powrotem. Komentarz był tylko jeden: taka głupia , ma to, na co zasłużyła!!!

Czy to tylko jej wina?

 

Pozdrawiam

Opublikowano

Dzięki za komentarze

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

w każdym społeczeństwie jest jakiś nikły promil zboków czy innych psycholi, którzy teraz mają szerokie pole do działania przez internet 

a może brak zainteresowania 

drogie dzieciaki "rób ta co chce ta"

dzięki za komentarze 

Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Alicja_WysockaMyślałam o świetle, skoro w tytule pojawia się księżyc. Światło miłości? Wtedy wszystkie strofy układają się w spójną, ciepłą całość. Wiersz doprecyzowuje, dookreśla miłość, ukrytą w obrazie księżycowego blasku, za pomocą kolejnych metafor. W pierwszej strofie wskazujesz na to, że światło pojawia się nagle, samoistnie, jak nieoczekiwana odpowiedź na dotychczasową pustkę. Druga uzupełnia pierwszą. Trzecia bardzo ładnie komponuje się z księżycem - światło, które trwa, rozświetla ciemność, noc może być też rozumiana niedosłownie, jako uśpione emocje. Ważne jest odrzucenie wszystkiego, co nadmiarowe albo powierzchowne. W czwartej - ukryty brak, czyli znów pojawia się nawiązanie do pustych miejsc i motywu ich wypełniania. Niezatrzymany wiatr i taniec na wietrze - symbolizuje, wg mojej intuicji, wolność. Jeśli iść tropem uczuciowym - podkreśliłabym też na pewnego rodzaju nieprzewidywalność. To jest coś, czego nie da się kontrolować, ale można się tym nasycać i czerpać szczęście, odnajdować pełnię. Sama końcówka definiuje bezpieczeństwo. Dom, port - nie ze słów, ale z czystego światła. Bardziej, niż na namiętności, utwór w moim odczuciu koncentruje się na spokojnym komforcie i wrażeniu, że mamy do czynienia ze swoistym przelewaniem się, przemieszczaniem energii do przestrzeni (duchowych, emocjonalnych), w których jest najbardziej potrzebna.  
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - dziękuje za miły odbiór i szczery komentarz -                                                                                           Pzdr.serdecznie. Witaj - ja tak jak napisałaś w komentarzu - w domu czuję się najlepiej -                                                                                                       Pzdr.uśmiechem. @Berenika97 - @hollow man - dziękuję - 
    • @Charismafilos  Witam                      Dziękuję bardzo za miłe słowa o moim wierszu.                                Miłego dnia . Pozdrawiam
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        ;)       @Berenika97 :))  Ślicznie dziękuję        @wierszyki :) dziękuję       
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...