jechałam tramwajem

[kinsv]

Cis czuję że jak zwykle rytm jest absolutnie zaburzony, ale nie umiem go zmienić

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

Krytykują nas w tramwaju

Z nadzieją, że usłyszymy,

Że to przez nas tak źle w kraju,

Że to wszystko z naszej winy.

 

I mówią:

 

"Pokolenie bez łaski i racji,

Bez serca, rozumu i ciała,

Zadające kłam demokracji,

Nie wiedzące nawet, jak działa,

 

Agresywne, mordercze, dzikie,

Bez kultury, żyjące w złudzeniach,

Bez tradycji, na bakier z słownikiem,

Zmyślające fałszywe cierpienia".

 

A ja nie mogę się zgodzić,

Z tych jestem, co się nie wstydzą,

Że po to jesteśmy młodzi,

By słuchać, jak nas nienawidzą.

 

I stojąc w tramwaju naprzeciw, 

Widzę te antagonizmy

I nie chce dla moich dzieci

Tak podzielonej ojczyzny,

 

Więc dajcie mi wytłumaczyć

Teraz, już poza tramwajem,

Co to pokolenie znaczy

I zrobić chce z tym krajem:

 

Pokolenie krzyczącej ulicy

Tak naprawdę nie chce się bić,

Pokolenie chłopca w spódnicy

Chce, tak samo jak inne, żyć,

 

Dla nas wolność to co innego

Niż dla was czterdzieści lat temu,

Chcemy dążyć do czegoś lepszego

Mierzymy się z setką problemów,

 

Nie zmuszę was do rozumienia,

Ale wasz czas już przeminął,

Więc teraz nam dajcie zmieniać...

Przestańcie obarczać nas winą.

 

Edytowane 8 Marca 2021 przez kinsv (wyświetl historię edycji)