Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Widać nie dorosłem do tego cudu

Waldemar_Talar_Talar
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Johny

Johny

Opublikowano
Opublikowano

@Waldemar_Talar_Talar Podoba mi się. Czytam go sobie jako wiersz o poszukiwaniu swojego prawdziwego ja. Swoich prawdziwych wartości. Nie tych narzuconych nam przez społeczeństwo czy rodziców ale tego co jest tak naprawdę ważne dla nas. Wiersz zadaje pytanie, czy gdy odkryjemy kim jesteśmy, czego tak naprawdę w życiu chcemy, czy będziemy mieli odwagę za tym podążać? Wiele osób wie czego by chciało, ale boi się to zrobić, bo konwenanse, bo zobowiązania... Tak jakby bali się spotkać z własną duszą. Stać się prawdziwym sobą.

 

Bardzo fajny wiersz.

Waldemar_Talar_Talar

Waldemar_Talar_Talar

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam -  dziekuje za tak zacny komentarz - 

                                                                               Pozdr.

Witam i dziekuje - 

                                  Pozdr. ciepło.

                                                                

Dziękuje za kolejne czytanie jest miłe - 

                                                                  Pozdr. zadowoleniem.

                                                                                   

@Kot - @huzarc - dziekuje serdecznie.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • iwonaroma
      Do...

      Przez iwonaroma · Opublikowano

      @Leszek Piotr Laskowski dziękuję     
    • Poet Ka
      jego żona

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Migrena   Być może dlatego, że Vincent van Gogh kojarzy Ci się z archetypem malarza, zastępując w twojej wyobraźni signifié przypisane do signifiant „malarz”.   Nie przepadasz za jego twórczością, ale ukonstytuował się on w Twojej głowie jako synonim artysty.   Dlaczego? Ponieważ jest ikoną kultury masowej, a dodatkowo – poprzez nasycenie barw, trójwymiarowość (grube nakładanie farb) i oryginalność – jest niezwykle wizualny.   Jego warsztat malarski nie był akademicki, do tego stopnia, że ludzie ulegają złudzeniu, iż byliby w stanie sami namalować „Słoneczniki”.   Nie przepadasz za nim ze względu na (pozorne?) braki warsztatowe i właśnie tę iluzję łatwości.   Pojawia się jako pierwszy pod etykietą „malarz”, ponieważ jest głęboko zakorzeniony w popkulturze i operuje silnym obrazem.   Swój pośmiertny sukces Vincent zawdzięcza kulturze masowej – bez niej, braki warsztatowe (?) przesłoniłyby wizualność i oryginalną ekspresję tej sztuki.
    • hannawanda
      Amsterdam

      Przez hannawanda · Opublikowano

      I choć ulice wąskie straszą czasem jadem,   choć wśród zgorszenia żądzy wodospadem rozdziela się brud, szaleństwo ulicy,   wokoło nędznicy i rozpustnicy i ludzie dzicy, choć z okna ktoś krzyczy, w piwnicy ktoś ryczy, zza rogu ktoś syczy, ktoś tobie źle życzy,   znikają sceptycy i szerzy się mistycyzm i choć przecznicę od tej przecznicy dzielą kierownicy, łóżko ladacznicy, skupy alkoholu i maratończycy,   tu dzieje się wszystko, to tylko się liczy.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Waldemar_Talar_Talar
      Tylko raz się pomylił

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      do dziś nie potrafi pogodzić się z tym ani tego zrozumieć czemu tylko dlatego ze jeden raz nieświadomie się pomylił to piękno o którym marzył zamieniło się w jedno wielki gówno którego śmierdzący zapach ciągle za nim podąża a przecież otaczają go tacy którzy ciągle popełniają błędy albo się mylą - a mimo to ich marzenia się spełniają i pachną jak perfumy
    • EsKalisia
      mini- życie, cz. 2

      Przez EsKalisia · Opublikowano

      leki z bożej apteki- żegnam Panią samotność- - kiedy się rozpuszczą. po coś nie siedzę przy biurku po coś nie stoję przy maszynie po coś nie pcham wózka                    ... rozglądam się wkoło kwiaty, kiście winogron, słońce w środku              suszone śliwki cisza, ta cisza przerywana śpiewem rozglądam się i rozgaszczam w krótkiej chwili kiedy ludzie o niedorzecznie wielkich sercach dźwigają też moje jestestwo. Obiecam im jutro, że zerwę z toksycznymi osobami i złymi nawykami; będę zasypiać o 22 i kłaść się o 19           pisać wiersze                     o mięcie, rozmarynie i melisie                    ...      

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...