Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Ciepła kawa, ludzie i ja

Iwa-Iwa
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Iwa-Iwa

Iwa-Iwa

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)
Ciepła kawa, ludzie i ja
gdy tak patrzę w gwiazdy,
ciekawi mnie to jak by to było,
zobaczyć cały wszechświat,
mleczną drogę która poprowadzi,
do ludzi którym zaufać można,
która pokaże że są ludzie bez wad.
Naucz mnie kochać ale tak prawdziwie,
weź moją dłoń ale tak łapczywie.
Pokaż że czarne niebo nocą nie musi smutne być,
rozjaśnij moje marzenia gwiazdami,
otul płatkami róż.
Przyjaźń już mam lecz,
samotność moją przykrywa kurz
który ścieram na segmencie.
Dziś skrzypce grały piosenki wesołe,
czy pokażesz mi drogę, w której,
w której wszystko się udaje,
wszystko wtedy proste jest,
gdy przyjaciele tańczą z nami,
gdy rozmawiają godzinami,
czuję szczęście, które otula mnie,
czuję radość którą Bóg daje.
Rano, cóż pozostaje mi wypić ciepłą kawę.
Edytowane przez Iwa-Iwa (wyświetl historię edycji)
2
duszka

duszka

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Tak wyraźnie i wzruszająco przeczuwasz szczęście, że mam wrażenie, jakby było już bardzo blisko Ciebie... Życzę Ci spotkania z nim :) I pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Proszalny
      22#

      Przez Proszalny · Opublikowano

      Skoro to warsztat, wtrącę swoje trzy grosze. Tekst wygląda jak proza podzielona na strofy.   Czasem idę i nie wiem gdzie znaleźć wyjście. Nadchodzi burza, deszcz sieka mnie po twarzy a ja dalej bez pomysłu na życie. Próbuję tak i tak, ale za każdym razem bezskutecznie. Czy będę dobrym człowiekiem? Tego jeszcze nie wiem.   Wiersze mają przemawiać obrazem, nie słowem. Dlatego warto z nich powyrzucać rzeczy zbędne. Zostawić czytelnikowi miejsce.   Czasem idę nie wiem gdzie wyjście   nadchodzi burza deszcz sieka po twarzy bez pomysłu na życie   próbuję tak i tak bezskutecznie   czy będę człowiekiem? nie wiem.
    • wierszyki
      Internety

      Przez wierszyki · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Tak. Bardzo z operatorem internetu. Wszyscy mi odmawiają :)   Wszystkiego pozytywnego dziękuję za uśmiech :))
    • wierszyki
      22#

      Przez wierszyki · Opublikowano

      Z tym pomysłem na życie to jest niezła ściema serwowana ludziom, żeby pozbyć się problemu. Idź za swoimi planami, załóż swój biznes, bądź kreatywny. To się wie często dopiero pod koniec życia. Pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • Lenore Grey
      Liryki przeprawne

      Przez Lenore Grey · Opublikowano

      Odrzucili kołderki z piasku — bo cóż to — w tym bladym blasku? ktoś przez morze pomyka rowerem. Przetarli oczy — jak kapitan nad sterem, gdy wyspa wyrasta na opak. Nie pyta, który ptak ich tu przywiódł — ni czemu jak jabłka w kałuży — wydęci.   Spójrzcie za wyspę — i już: mapy chyże w skorupce pamięci!     -----     Płynąc po niebie, zarzucamy sieci: dłońmi w złotej obwódce koraliki niecisz, co tak dzwonią, spadając na ogrody szumne. Łódkę oddamy rzece, ale komu — trumnę?  
    • Proszalny
      Internety

      Przez Proszalny · Opublikowano

      Chcesz się umówić? Zapewne na partyjkę preferansa :) Śliczny wiersz.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Wow! Jestem niebieski.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...