Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Wizjer

Brevkbevt
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Brevkbevt

Brevkbevt

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Stojąc w odbiciu zwierciadła ciszy
Czując obecność myśli płonącego stosu
Przelewam szklanki bezwonnej inszy
W walce na czele atencji głosu

I wtem jak grom wpływa prom światłem
Pojawia się myśl - czysta, szkląca
Dosiegne ręką tam gdzie żyją gwiazdy!
Hej, znam Cię, symbol cyklu miesiąca

Czuje piękny dotyk erotyki stygmat
Dryfuje w utopii muzyki - fizylier
Kontemplacji uroki natręctw Amalgamat
Uwalniam emanatyzm swej osoby (wizjer)

Aż napełni rwacym biegiem jaźń
Opadna wrota nieśmiałości, wad
Odkryje na twarzy enigmy starą baśń

Patrzac w przeszłość przemijania pakt
Ubolewam nad kompleksem osobowości wad.

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Proszę zostawić komentarz.

 

Zależy mi na każdej opinii.

 

Nawet też złej.

Edytowane przez Brevkbevt (wyświetl historię edycji)
4
emwoo

emwoo

Opublikowano
Opublikowano

@Brevkbevt wiem i raczej nie ulegam pozorom

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

moc żeńskiej energii to między innymi właśnie głębia wglądu w naturę rzeczywistości, a jakby nie było, mężczyźni są również na jej tkaninie wydziergani

1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • wiersze_z_szuflady
      Ostatni raz

      Przez wiersze_z_szuflady · Opublikowano

      Druga, słońca już dawno na niebie nie widać, wszyscy już po imprezie śpią w domach, kończę porządki, ostatniego papierosa dopalam, zamykam altanę, która już wszystko, co ludzkie i nieludzkie widziała.   Kładę się po długim dniu w końcu do łóżka, z boku na bok, na plecy, na brzuch, w końcu zasypiam. Pragnąłem przespać noc tą spokojnie, pojawiasz się bez zaproszenia.   Gesty i słowa zapach włosów i ust smak mimowolnie dostojnie przypominasz mi o sobie.   Spalone pamiątki z popiołu przywracasz kwiat zwiędły nagle ożywa.   Przepraszasz i błagasz      zapomnij o ranach      krwi i bliznach.        Przypomnij mi jeszcze raz      co oznaczają te arabskie słowa      których nigdy nie mogłam zapamiętać.        Opiszmy raz jeszcze      konstelacje gwiazd      liście drzew i siły wiatr.        Wróćmy do siebie ostatni raz.
    • Poet Ka
      Spaleni słońcem

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Benjamin Artur to poezja, co się zowie!
    • Mel666
      Przejście

      Przez Mel666 · Opublikowano

      @zawierszowana bardzo dziękuję.  Cieszę się, że Ci się spodobał.  @Poet Ka bardzo dziekuje. Zawsze doceniam Twoje komentarze.
    • Alicja_Wysocka
      na miarę spojrzenia

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @wiedźma Dziękuję Wiedźminko, tak ją gorąco skomentowałaś, że chyba wyparuje i stanie się obłokiem :)

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

         Chyba nie rozumiem Violu. Kto, co przywala?   @LessLoveBerenika pisała o sukni z wiatru, a ja dzisiaj w nocy o sukience z wody.  No przecież tafla np. jeziora, przypomina połyskliwy materiał, taki podobny do tafty. Miejscami się marszczy, spływa i chłodzi jak jedwab, wiatr ją kołysze, jest przezroczysta - jeśli czysta, można ją okiem zmierzyć. Ha, można ją nawet rozpruć motorówką. Tak, szycie nie jest mi obce, podobnie jak lanie wody. Pozdrawiam :)  
    • Poet Ka
      krecia robota

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @EsKalisia pobudza intelektualnie, inspiruje do rozważań filozoficznych, intryguje wieloznacznością 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...