Z czasem...

[Lidia Maria Concertina]

Córka zawsze ma do mnie pretensje, że dałam jej na imię Horloge. 

Liczę, że ta złość minie - z biegiem czasu ... 

 

Czas to linoskoczek - na tłocznych promenadach.

Żal - kiepski tancerz, wierzga i zawodzi ...
Nigdy punktualny, zawsze cumuje przy pustym molo i czeka, aż ktoś kupi mu parę deko rekina w portowej smażalni. 

 

Ludzie żyją nie wiedząc o zmianie, bo całe życie poświęcają stagnacji - pieszczą ją odmechacaczem i miotełką do kurzu, kupują zapasową pościel i kapsułki do kąpieli

Gdy przychodzi śmierć - staranie wybierają szlafrok: jedwabny, czy satynowy i kolor ma znaczenie ...

Ciesz się teraz. W tej minucie.

 

Tak, żebyś nie musiał występować w programach przy herbacie opowiadając, jak to choroba cię odmieniła, jak to spokorniałeś po ocaleniu z wypadku, jak zmieniłeś priorytety, kiedy odeszła żona z trójką dzieci (albo, co gorsza, ty - z piątką)

Nie. Takie zapiski w dokumencie twego życia nie są potrzebne. Doczekasz się jedynie plagiatów.

 

Nie czekaj na wszystkie plagi po to, by móc docenić przylaszczki i przebiśniegi, dym z fabrycznych kominów czy zmarszczki na czole babci (...)

Rozmawiaj przez telefony, odpisuj na maile, zamieszczaj zdjęcia z wycieczek po wszystkich pagórkach, żeby później nie żalić się na narożnych sofach przyjaciółek, że chcieliście to wszystko zrobić, ale w międzyczasie "ten ktoś" umarł i już nie będzie szansy, nie nadrobisz, nie powiesz, że kochasz i nie wiadomo, czy spotkacie się na tamtym świecie, bo nie wiadomo, czy tamten świat jest.

 

Ludzie byliby znacznie mniej dramatyczni w zbieraniu owoców własnej głupoty, gdyby w życiowej sztafecie podawali pałeczkę mechanizmowi przewidywania. Zanim doczołgają się sadu. Lub warzywniaka, jeśli komuś jest bardziej po drodze. 

(Moja papierówka? Kwaśna jak diabli!) 

 

Tak samo z wiarą: nigdy nie jest za późno, by się nawrócić.
Jednak sporo czasu można oszczędzić, jeśli się nie zbacza z drogi. 
Inaczej konsekwencje - zbaczają wędrującym. 

Nowego Boga nikt nie odkryje, tak jak nikt nie odkrył drugiej ziemi czy repliki słońca.

Już i tak jest tłok w departamencie deizmu. 
Dziś przykładna pani domu smażąca chrupiące na złoto frytki może założyć swój kościół, napisać swój własny dekalog. 
(I może dlatego tak wielu mężczyzn uważa je za prostytutki ...) 

 

Dekalog, przejścia podziemne, powroty z pracy i samotność przegryzana gorzkimi pomidorami z puszki ...
A jednak dostrzegasz niebo bez lunety, drugiego człowieka bez nadziei i każdy cud - bez złudzeń. 

Spoglądam na swój zegarek, który ma tylko jedną wskazówkę: sekundy.
Powoli będę uciekać ...

Już czas! 

 

 

 

Edytowane 5 Lutego 2021 przez Lidia Maria Concertina (wyświetl historię edycji)

[[email protected]]

@Lidia Maria Concertina Nie mamy czasu na... życie,
                                           byleby było obficiej.

Pozdrawiam, już dawno przestałem gonić czas.