"Ubi tu Gaius, ibi ego Gaia"

[jazzkółka]

 

chmury opite i nadęte pychą
w parze zapomniały się jak ty

 

gdy ziemista szarość w rynsztokach dźgana słonecznymi szpikulcami
ssała ostatnie krople 

wiedziałam

 

nie zawrócę deszczu 
zacierając ślady przelewania z pustego
w próżne więc wołam

 

proroku własnej religii nie bawię się już
w zgadywanie kiedy znowu
znikniesz w szepcie który zapomni
co miał powiedzieć

 

wystarczy
prze... ...szam

 

a przyjmę cię z otwartymi
spijając jedyną prawdę
we łzach krwi spermie
potem pisaną
mi

 

 

jak ona

  

 

 

 

 

16.01.2021

 

 

Edytowane 12 Czerwca 2021 przez opal (wyświetl historię edycji)

[jazzkółka]

@Agrafka Tak zrobię, dzięki za sugestię.

Co do tresci...

Nie, to nie moja historia, ale osoby współuzależnione znam. 
Są to głównie kobiety, które z jednej strony wciąż wierzą partnerowi, "że wszystko będzie dobrze", a z drugiej, zmanipulowane przez niego, obwiniają siebie za całe zło. 
Tu akurat piszę o współuzależnionej partnerce alkoholika, ale są też inne współuzależnienia, np. od przemocy.
Dziękuję za komentarz i pozdrawiam. :)

[Czarek Płatak]

To jest wiersz między innymi o moich rodzicach. 

Taka sytuacja to okropny dramat. Patrzyłem na to z bardzo bliska. Na to spalanie się, na znikanie, rozmywanie się. Ludzie potrafią się w tym zatracić wręcz do obrzydliwości. 

Duże serce za ten wiersz ode mnie.