Pętla

[Lidia Maria Concertina]

Ciekawe, jakie wspomnienia po mnie będzie mieć moja śmierć. 

Czasami umieramy w najmniej odpowiedniej chwili. 
Ostatni raz umarłam na kosompolityzm w jakimś mieście prowincjalnym, malując brązem pejzaże skupienia
Turkusowe turbany i grupki pederastów jedzących deserowe pomarańcze
Ale to nie było tam. 

Nic. 

To nic. 

Największe miasta są prowincją dla tych budowli, które nigdy nie zostaną wzniesione ze względu na brak konceptu dla wyobraźni. 

 

Ho! To prawdziwa wyobraźnia, jeśli nie mieści się pod kapeluszem i w dodatku odgryza mu rondo!
Gdy jadę miejskim autobusem bardzo chciałabym się tam komuś spodobać. Tymczasem ludzie narzekają, że zajmuję tylko miejsce i przewożę przestarzałą żywność w wielkich siatkach

Trolejbus zatrzymuje się przy ulicy Kubusia Puchatka.
Wsiada jeden pasażer.
Twierdzi, że przypominam mu Pinokia
A on mi - Świniopasa.
Wysiedliśmy razem na następnym przystanku
"Było mi bardzo miło," mówię pocierając nosem jego nos jak eskimos
Zapraszam go do swoich ud - tam istniejemy w prawdzie, przepraszając świat, za to, że się na niego spóźniliśmy
Wszystko, z pop artem włącznie, istniało przed naszą erą.

Oglądam się za siebie
Szylkret postępu pokrywa całą moją emocjonalną skorupę
A pod nią jest ślimak.
Obdarowuję zmęczeniem każdy dźwięk i obraz, mój dalmatyńczyk gubi łaty plątając się po balkonie ...
Ambonka ...
W końcu to  Werona!
A ja jakoś wciąż nie mogę poślubić żadnych wartości.

 

Tu w trolejbusie jedzie mężczyzna o imieniu Romeo
Skarży się, że ostatni raz spał z kobietą o imieniu Maryja, ale uciekła nad ranem - zaślubiona i ma męża i syna
Gapię się tępo w ścianę i jest mi zimno.
Skądś znam tę historię ...
Piec jest w naprawie.
U Pana Boga ...
... nic się nie psuje
W to wierzę.
Jutro wracam do domu.
Strajk trolejbusów.

 

 

[[email protected]]

@Lidia Maria Concertina Pinokio z Świnopasem,

                                           LGBT z ambarasem.

Wszystkiego dobrego Lidio... sto lat.

[jan_komułzykant]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Natura, w przeciwieństwie do butnych, okrutnych, czy jak by ich paskudnie nie nazwać, nastawionych w swoich zachłannościach, wyrafinowanych technologiach i świadomości ludzików oraz ich popapranych rządów

- na pewno zdoła się odrodzić na nowo. Nawet gdyby wcześniej wszystko to zrównano do poziomu zero.

Kwestia czasu, może i na piechotę :)

[Lidia Maria Concertina]

@[email protected] No cóż.... :)) Nie te skojarzenia "poeta miał na myśli," ale w końcu nie dla swoich myśli się pisze, tylko dla myśli odbiorców :) Pozdrawiam z innej bajki! ;)