SONET [DESZCZ, KTÓRY DOTYKA]

[huzarc]

Perłami błyszczą sierpy jej rzęs, ponad wieńcem

Źrenic, złowionych w dżdżysty deszcz szarą tuniką

Kropel, blado zwieszonych mokrą mozaiką

U zalotnych ust, krwistych namiętnym rumieńcem.

 

Jej twarz brodzi we mgle i uwodzi czerwieńcem

Warg, płocho zawstydzonych, lecz już żywioł dziką

Nawałnicą oblał je pokusy mimiką,

Gdy stałem się jej pieszczot wiernym ulubieńcem.

 

Maska z ołowiu ciężko spadła na wspomnienia

Woda wytarła ślady i umyła duszę

Z nadmiaru rozterek, a ślepy czas z cierpienia.

 

Popiół został w dłoni, gdy ogień przyniósł suszę

Wraz z cichymi skargami mrocznego sumienia,

Klejąc łzy rdzą, którą już się dzisiaj nie wzruszę.

 

[kronikarka1000]

@huzarc Urocze

[Karina Westfall]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Niestety czasem się tak dzieje. Lepiej pozwolić na to, żeby jednak spadł w międzyczasie tu i tam deszcz. 

Ludzie chcą za szybko i za mocno, a życie to nie film. 

Pozdrawiam serdecznie.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[jazzkółka]

@huzarc Ciekawie, tylko ta średniówka jakaś płynna... Ale ja się nie znam. :-) 

Bardzo podoba Misię ten erotyczny deszcz metafor,  i już! :-) 

Pozdrawiam.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[huzarc]

@kronikarka1000 dziękuję za pozytywne wrażenia:)

@Karina Westfall otóż to, a deszcz zmywa, oczyszcza i jest siewca nowych możliwości. Pozdrawiam:).

 @opal ja też się na nie znam na tych średniówkach, więc rzeźnickim nożem przerzutni poszlachtowałem wersy. I Misiom też się podoba, że metafory trafiły do gustu:)