zaćmienie. w martwym punkcie.

[tetu]

Jeśli nie oprzesz jednej nogi poza Ziemią 
                     nie utrzymasz się na niej.
                                       Odyseas Elitis

 

nie przyjdziesz. wiem, czasy są inne; 
oderwane od rzeczywistego strachu przesiąkają
innym. to co brałam za jasną stronę — pociemniało.
trzeba odtłuścić światło, zmyć niepotrzebny nalot;

 

spójrz,

 

noc ma podkrążone oczy, nie spała czekając naszych snów,
uwięzionej w próżni historii kochanków. pamiętasz księżycowy kamień?
był namiastką bliskości, przeglądałam się w błękitnej poświacie,
by choć przez chwilę ujrzeć Lunę wtuloną w półnagie ciało.

 

przyjdź, 

 

mój dom sięga dalej niż droga mleczna, im głębiej, 
tym wyższe zagęszczenie. świat ma więcej niż jedną krawędź.
wisimy na włoskach, otwieramy się pod wiatr; słoneczny 
strąca z pękniętego nieba wszystkie obumarłe szczątki.

 

jesteśmy tak szczęśliwi w swoich nieszczęściach,
że przepływamy obok, od nowiu począwszy. 
 

Edytowane 16 Stycznia 2021 przez tetu (wyświetl historię edycji)

[huzarc]

@tetu Bardzo poetycko rozsmakowane.  Jest czym posmarować sny na dobranoc... Rozmowy z intymnymi wyobrażeniami transcendencji są do tego najodpowiedniejsze. I tak przyswoiłem sobie  ten wiersz:)

[violetta]

delikatnie o sobie i delikatnie się trzeba zbliżyć, piękne.

[Czarek Płatak]

Ta tęsknota jest tak opisana, że czytając cieszę się, że stworzyła wiersz. Nie to żebym źle życzył bohaterom ;) 

[tetu]

@huzarcbardzo dziękuję za taki komentarz, cieszę się że podążasz moją ścieżką i że było czym posmarować sny, a skoro tak tzn, że bardzo dobrze przyswoiłeś wiersz. Pozdrawiam i życzę dużo dobrego w Nowym Roku.

 

@valeria, dziękuję za słowo i odwiedziny. Wszystkiego dobrego, pozdrawiam. 

 

@Czarek Płatakbardzo się cieszę, że zajrzałeś i że poczułeś. Piękne dzięki i wszystkiego dobrego. Pozdrawiam. 

 

Wszystkim czytelnikom dziękuję też za serducha.  Pozdrawiam.
 

[tetu]

@Dagdziękuję Ci za komentarz i odwiedziny. Pozdrawiam.