Przez szybę

[Gość Franek K]

Przytul mnie chociaż przez szybę,
Chcę poczuć na niej twe dlonie.
Zachodzą oczy szkłem dzisiaj,
Mokną jak okna samotnie.

Wiatr wyje łkając z rozpaczy.
Tłuką się myśli strzaskane.
Rozbijam czas na okruchy
I ranię palce czekaniem.

Wyglądam twego dotyku,
Wciąż drapię gładką powierzchnię,
Żebrzące zdzieram opuszki,
I mżę w kąciku dyskretnie.

W deszcz się zamieniam powoli,
Bębnię o szybę z nadzieją.
Zajrzyj tu do mnie na chwilę,
I przytul choć na odległość.

 

Edytowane 25 Grudnia 2020 przez Franek K (wyświetl historię edycji)

[jan_komułzykant]

mogę się mylić, ale odczuwam niedosyt, bo świetny tekst napisałeś,

nie zawaham się powiedzieć, zahaczający cokolwiek o Przyborę,

ale za krótko kolego, za krótko :)

Brawo.

Pozdrawiam.

 

 

 

[Gość Franek K]

Dzięki Janko

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

.

Staram się ostatnio streszczać, bo jak się rozpiszę to końca nie widać, a świat się jakoś taki porobił, że nikomu się nie chce czytać czegoś dłuższego. Wydłużyć zawsze mogę, bo jest z czego

 

 

Edytowane 25 Grudnia 2020 przez Franek K (wyświetl historię edycji)

[Gość]

@Franek K Franciszku to jest chyba najpiękniejszy Twój wiersz 

Skłonna jestem przez te lasy pola łąki do Ciebie pod okienko 

A tak poważnie to cudnie ciepło 

brawo 

 

[Gość Franek K]

@Gosława

 

Serio? Wszystkie moje są piękne

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Gdybym to ja miała chociaż zgrzebne gacie, to bym poleciała za Frankiem na Podkarpacie   

Edytowane 25 Grudnia 2020 przez Franek K (wyświetl historię edycji)

[Gość]

@Franek K Nie! 

Wszystkie są dobre ale pięknych jest niewiele 

Ten jest wyjątkowy! 

[Gość Franek K]

@Gosława

 

Uch Ty! To jest ciekawe, bo jak napisałem, moim zdaniem, swój najlepszy wiersz (nie napiszę który), to jeszcze przed wstawieniem na forum wiedziałem, że nie wzbudzi zachwytu.   

[Gość]

@Franek K no powiedz który 

 

Chętnie przeczytam:) 

[Gość Franek K]

@Gosława

 

Każdy ma swój gust i swoje zdanie. Nie powiem

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Gość]

@Franek K wredota:) 

[Marek.zak1]

Przychylam się do komentarzy, piękny, wzruszający wiersz.  Jak nieraz mała uwaga, zamieniłbym w ostatnim wersie "mnie" na "choć". Pozdrawiam. M

 

 

[Gość Franek K]

@Marek.zak1

 

Piękne dzięki Marku.

Mosz recht, jak to mówią na Śląsku. Zmieniam zatem. 

[Gość Franek K]

@dot; @Allicja

 

Dzięki dziewczyny

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Natuskaa]

zmieniam się w deszcz... hmm, deszcz jest taki niezdecydowany albo może zachłanny, zagląda w każde okno...

Ciekawa konstrukcja przemyśleń.

 

Pozdrawiam :)

[Annie]

Pięknie :)

Nie wiem czy pozdrawiałam świątecznie, to czynie to teraz :)

[Gość Franek K]

@Natuskaa

 

Tutaj  raczej chodzi o bębniący ze zniecierpliwienia.

 

Dziękuję i pozdrawiam świątecznie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Annie

 

Dzięki Annie.

 

Odpozdrawiam. Też świątecznie oczywiście

[Johny]

@Franek K Bardzo mi się podoba. Wiele twoich humorystycznych wierszy przypadło mi do gustu, tymczasem tym utworem, oraz jednym o samotności pokazujesz że potrafisz poruszać się także w rejonach smutku, melancholii i innych mniej radosnych emocjach.

 

Strasznie mi się podoba ta metafora z szybą, przewijająca się przez cały wiersz. Buduje ona niesamowite napięcie. PL tak bardzo pragnie dotyku i jednocześnie to pragnienie jest tak bardzo niespełnione. To taka walka o bliskość. O choćby najmniejszy jej ślad.

 

I można to czytać na kilka sposobów. Bo czyż w dzisiejszym świecie czasem nie zastępujemy bliskości uśmiechniętą emotką na szybie monitora? Może to właśnie o ludziach współczesnych, którzy nawet przed pandemią coraz częściej zamiast spotkań z żywym człowiekiem wybierali Internet. 

 

Albo pod kontem emocjonalnym. Może szyba symbolizuje strach przed bliskością. PL pragnie być z kimś, ale jednocześnie boi się że straci swoją niezależność, swoją autonomię. Musi się więc jakoś od tej drugiej osoby odgrodzić. Zabezpieczyć. Pragnienie miłości jest bardzo silne, ale strach przed utratą siebie przed tą bliskością też. Stąd to napięcie między chęcią przytulenia się, a wytrzymałą szybą która odgradza.

 

Bardzo ciekawy wiersz i naprawdę dobrze mi się go czytało. 

[Annie]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czy to znaczy, ze mnie nie pozdrawiasz?

 

 

[Gość Franek K]

@Annie

 

Ależ Aniu... 

- Czy to wódka?

- Gdzieżbym śmiał damie nalać wódki? To czysty spirytus

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Johny

 

Bardzo sobie cenię Twoje interpretacje. Odgadłeś wszystko, co miałem na myśli podczas pisania. Szyba jako symbol współczesnych relacji międzyludzkich, ale także jako element obronny (tak jak lizanie lodów przez szybę). U Kuczoka w  "Gnoju" główny bohater karmi gołębie, równocześnie je odstraszając pułapkami najeżonymi gwoździami. Paradoks? Tak, ale czasem tak bywa.

 

Dzięki Johny.

Pozdrawiam świątecznie.

 

F.K.      

Edytowane 25 Grudnia 2020 przez Franek K (wyświetl historię edycji)

[beta_b]

Piękny, po tym melodyjnym o samotności - kolejna emocjonalna perełka. Spokojnych świąt, bb