Dnieje

[Daniel Głowacki]

Dnieje

Noc staje się coraz jaśniejsza
A wiatr mocnym chłodem wieje
Kreślę słowa mojego wiersza
Kiedy za oknem powoli dnieje

Sen jakiś mi się dzisiaj przyśnił
Była w nim łąka oświetlona słońcem
W głowie o miejsce setka walczy myśli
Choć jedną z nich przemyśleć do końca

Wspomnienia jak chmury się kłębią
W każdym zamknięty jest jakiś czas
Niebo urzeka mnie swoją głębią
A z wolna gasną światełka gwiazd

Noc już podnosi swoją kurtynę
Do kątów szare wpełzają cienie
Odrzucam lekką snów pelerynę
Kiedy za oknem powoli dnieje
D.G.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[duszka]

@Daniel Głowacki  W tym pięknym opisie przeżywania odchodzącej nocy i budzącego się dnia rozpoznaję to typowo ludzkie rozdwdojenie pomiedzy naszym światem wewnętrznym i tym zewnętrznym, który nas dotyka... Niełatwo je ze soba zharmonizować, być wewnętrznie i zewnętrznie dokładnie w tym samym miejscu i w tej samej chwili...

 

Pozdrawiam :)

[Daniel Głowacki]

@duszka serdecznie dziękuję i pozdrawiam wzajemnie :-)