Zgłoś

@Proszalny Niech zostanie. Brzydzę się perfekcją. Dzięki!

Uniemyśl mnie, niech moje słowa,  nim zaszumią mi w głowie,  spadną ci do stóp.   Niech oślepi mnie jaskra, nie chcę widzieć swoich dłoni, bądź jedynym odłamkiem jasności.   Uniemyśl mnie, bym nie zauważyła, że palec już natrętnie plącze twoje włosy.    Niech pod moim paznokciem przejdzie twój dreszcz, bądź moim jedynym nerwem.    Rozpuść moją płeć, chcę być twoim  odruchem, impulsem, wzdrygnięciem.    Uniemyśl mnie, zanieś w jasne miejsce, bądźmy przez chwilę beze mnie.

@Proszalny To powszechne doświadczenie. W nocy odkryłeś brakujące równania między kwantówką a kosmologią, a rano okazuje się, że ułożyłeś konika z zapałek ;) No to dobrze, bo już się martwiłem.

@Wiechu J. K.... :)   @Łukasz Jurczyk... i do.. łona.. ;)   @andrew... hmm.. dać można by wiele, ale najpierw musieliby chcieć.              Panowie.. dziękuję bardzo za zatrzymanie przy wierszu... :)   @Proszalny... ach, góry... złaziło się niemało, zostały fotki, filmy i... wspomnienia. Pora na młodych.. :)     Tak, gdy dwoje staje się jednością, nie trzeba słów, by opisać piękno uczuć, czy też  'czucia' gór.    Jest czekan, no to w górę.. ; )   @huzarc... za tę.. subtelność i sensualność.. ciała i natury, ślę .. :)   @Migrena... 'czułość nie ma skóry... rośnie i dopiero dotyka'.. ładnie napisałeś... :)   @piąteprzezdziesiąte... wybrałaś wers, który i ja lubię. Łono natury - Matka, tak... :)   @Berenika97... za zmysłowy... dziękuję. Dostrzegłaś grę słówek, kontrasty i to, co... w zakątku zieleni - ona -  zawsze pojawia się w najtrudniejszych momentach, to naturalne. Dobrze, że coś ukoiło... :)  

@Leszczym mętny mentee i mądry mentor ;) a może na odwrót?  Kto z mętami przystaje sam się mętny staje ;)