Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Dlatego jestem

 

cóż każdy reprezentuje co ma w sobie 
nie skazitelności nie ma wady będą 
ciemne wyblaknie poznając prawdę 
która zrani zapiecze 

serce z kamienia również zaboli 
nie porównuj z którym leży w polu 
ponieważ człowiek zmienić się może
nawet nie wiesz kiedy

dla mnie  jest i będzie zagadką
inteligentna istota a tyle krzywd czyni
ale nie wrzucam do jednego worka
ja w ciebie wierzę dlatego jestem 

Edytowane przez Gabrys (wyświetl historię edycji)
Opublikowano (edytowane)

@Gabrys  Podoba mi sie przekaz Twojego wiersza - buduje, choć nie oszczędza prawdy.., ale to chyba jest konieczne przy każdym budowaniu... A ta fraza: "serca z kamienia również czasem zabolą" poruszyła mnie najbardziej :)

 

Potrzebne są chyba trzy małe poprawki:

- 1 wers, 1 zwrotka: "reprezenuje, co .." (zamiast "które")

- 2 zwrotka, 1 wers: "zabolą" (razem)

- 3 zwrotka, 4 wers: "w nim cię nie widzę (dodać "cię")

 

Pozdrawiam.

 

 

Edytowane przez duszka (wyświetl historię edycji)
  • Gabrys zmienił(a) tytuł na Dlatego jestem

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97, mam jeszcze jeden wiersz o rosole, tylko muszę poszukać  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • A swoją drogą - koty. Kota się kocha tak, że nie zostawia się go na długo. On wraca zawsze własnym krokiem, jakby znał wszystkie ścieżki.   Z ludźmi bywa inaczej - im dziwnie łatwiej uchodzi, gdy odchodzą.   Może dlatego koty są tak bliskie sercu: wierne nie przez obietnice, ale przez samo bycie.    
    • @Berenika97Dużo tu już zostało powiedziane o wierszu. Oczywiście nietrudno jest skojarzyć tekst  z opisami stanów depresyjnych i  poczucia niemocy, zwłaszcza w odniesieniu do sytuacji, gdy wychodzi się z różnych psychologicznych zawłaszczeń. Wtedy nawet wstanie z łóżka jest przedsięwzięciem na miarę wspięcia się na Nanga Parbat, a zrobienie czegokolwiek, jakaś decyzyjność, sprawczość - całkowitą abstrakcją. Faktycznie, pomagają wtedy takie checklisty, jak ta opisana w pierwszej zwrotce. Jakiekolwiek działanie budzi lęk, bo osoba sparaliżowana jest poczuciem, że nic od niej nie zależy, zagubiona w niejasnych regułach świata, który do tej pory był  jej pokazywany przez chore, patologiczne filtry. To świetny obraz wyuczonej bezradności. I jeszcze do tego lekka domieszka fobii społecznej. Jak zwykle, Twoje studium przypadku zadziwia precyzją języka i przenikliwością umysłu.
    • @Arsis ja uwielbiam papa dance’owe nutki:) nikt nie ma takich z muzyków na świecie:)  
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Tak, masz rację. To jest bardzo trudne. Sport opisujesz jako dobrą szkołę pewności siebie, wiary w swoje możliwości, pokory i świadomej oceny własnej wartości, a także czerpania doświadczeń z tego, co się nie udało. Chociaż i w świecie sportu zdarzają się małe dramaty. No i w dyscyplinach, gdzie jednostki potrafią zarabiać fortuny, co prowadzi nieraz do choroby syfonowej, raczej trudno mówić o wychowawczej roli sportu...
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...