Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Samo życie

kronikarka1000
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

kronikarka1000

kronikarka1000

Opublikowano
Opublikowano

obietnicami  wciąż  własny  umysł  karmię

zauroczona  zjawiskami  natury

w  pędzie  zawrotnym  mijanych  zdarzeń  czuję

ich  obojętność  sumarycznie  ponurą

 

z  kalendarza  dzień   wytacza  się  nachalnie

choć  nieproszony  dnem  do  góry  wywraca

kierat  codzienny  ambitnie  brzmiący  praca

 

  

kronikarka1000

kronikarka1000

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

@Agrafka Dzień  dobry,

dziękuję  za   naukę  pisania ;  'wierszy'?

 

Zauważyłam, że w Twoim komentarzu - jej pierwotnej  postaci zaszły  zasadnicze  zmiany.

Znikły  niektóre  zdania (m.n  o sztuczności mojego  tekstu itp.).

 

Zastanowie  się;  może  napiszę  moje  przemyślenia  w  formie  heksametru...

 

Na tej stronie  to  kolejny  raz... 

Jak  to  się  robi?

Możesz  mnie  tego  nauczyć?

 

Pozdrawiam  z  uśmiechem,

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • iwonaroma
      tak i nie

      Przez iwonaroma · Opublikowano

      tak wyrywa nie do przodu lecz nie ciągnie ogonem   tak już chce a nie jeszcze nie    tak za dużo chce? rozważa nie... wątpi, nie wierzy, marudzi, oponuje    tak się wkurzy  na nie!   że je w końcu  o-de-tnie   i odleci   bez zbędnego bagażu       
    • M_arianne
      Wnętorom tę nw

      Przez M_arianne · Opublikowano

      Wnętorom tę nw. Lubieżni win, że i bulion?      
    • Lumen Astralis
      Cześć i chwała bohaterom!

      Przez Lumen Astralis · Opublikowano

      Cześć i chwała bohaterom! Tym, co niosą jasność światła. Nie ministrom i premierom, Im moralność dawno zgasła. Tym, co darzą pięknym gestem, Drobnym, wielkim - bez znaczenia, Nie poddani żadnym testem,  Spełniają innym marzenia.   Cześć i chwała bohaterom! Tym, co uśmiech wywołują, Bo to ci są adapterem… Dobra, którym dysponują. Emanują transcendencją, Sensem naszego jestestwa, Idą z czystą intencją, Do tak zwanego królestwa.   Cześć i chwała bohaterom! Tym, którzy podają rękę, Wspaniałych wspomnień autorom, Mają ode mnie podziękę, Serdeczną, czystą, życzliwą, Ci sieją ziarno kwitnące, Wzruszają mnie dłonią tkliwą, Błyskają wichry tańczące.   Cześć i chwała bohaterom! Nie zuchom indolencyjnym, A tym - prawdziwym strażnikom,  Lśniącym aniołom podniebnym. Tym, co przywracają wiarę, W czasie burzliwego sztormu, Nucić ich czyny, jak mantrę, Zatrzymujące czas pędu.   Cześć i chwała bohaterom! Wam - duchowym przewodnikom, Wam - autentycznym zwycięzcom, Wam - czystej krwi pomocnikom, Wam - skałom w gęstwinie chaosu, Niosącym powiew kosmosu… Chylę czoła ku waszym twierdzom… Żywym przykładom etosu. Cześć i chwała bohaterom!
    • iwonaroma
      Tolerancja

      Przez iwonaroma · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @Marek.zak1 Kolberger (aktor) takim przykładem. Długoletni związek małżeński, córka (chyba). Ale on tak coś wizualnie wyglądał na geja. Jak też wygląda np.Piaseczny.  Rzeczony chłopak z mojego opowiadanka - nie (bo to historia z życia wzięta :)). Taki zwyczajny chłopak o 100%-towym poziomie beztroski (bardzo rzadkie przypadki :)).
    • Berenika97
      Kupczyni

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Kapirinia   "Kubeczek szczęścia, tylko bez pary"- niezła ironia. Wiersz o pragnieniu gotowych rozwiązań na życie, zapakowanych w różowy papier. Ale ta ostatnia linijka - "Spróbuję inaczej" - zmienia wszystko. To moment uświadomienia, że w aptece życia nie ma recept. :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...