przez życie na szczycie

[stanislawa zak]

ze zwinnością pingwina na lodowisku życia
coraz szersze kręgi zataczasz
rozdrobnione dawne ideały
jak ciasno skrojone ubranie
o gwożdzie przeznaczenia zahaczasz

z Marsem i Hermesem do przodu, do przodu
czasem uśmiech
bryłę lodu
spotkanemu przypadkiem
do puszki
-na rozwój narodu

Boża podszewka wypchana mamoną
to dla niej prześlizgujesz się po spirali
praworządności
to ona twoją ojczyzną, matką i żoną
przez nią twoje serce nie zna litości

[Gość]

Bardzo spodobał mi sie Pani wiersz:) Czekam na nastepne...Pozdr.

[stanislawa zak]

w podobnym stylu czy treści? dziękuję za miłe słowa. a leżał on sobie w szuflandii lat dwa i z koszem!
A to Kasiu dla Ciebie.

Po kamieniołomie życia wytrwale kroczysz
z mozołem dzięcioła wykuwasz swój los
Jak Syzyf
codziennośc przed sobą toczysz
cierpliwie napełniasz dziurawy trzos

na barkach dzwigasz los tego świata
z klapkami na oczach przed siebie gnasz
na narzekaniu mijają lata
i co z tego życia "ty puchu marny" masz!

Jak dużo w życiu człowieku ci trzeba
nie ważne co robisz , co masz
i tak sięgnie twoja drabina nieba
przed Bogiem swe rządy zdasz!(tu zgubiłam myśl, co innego być miało)
może ty dopiszesz?
pa

[Barbara_Pięta]

Fajniste, szczególnie środkowa strofa, pozdrowionka :-))

[stanislawa zak]

ależ jesteś szybka
przejrzysta i przepuszczalna ciepłe promienie> nim ja co do czego, ty już!pa

[Gość]

Stanisławo dziekuje że to dla mnie:) Ładnie i moze cos dopisze ale obecnie wene stracilam:( Pozdr.

[zak stanisława]

ze zwinnością pingwina na lodowisku życia
zataczasz kręgi a ubranie na miarę przeznaczenia
o sople haczysz

z Marsem z Hermesem do przodu, do przodu
czasem uśmiech
bryłę lodu
spotkanemu przypadkiem
do puszki
-na rozwój narodu

Boża podszewka wypchana mamoną
to dla niej prześlizgujesz się po spirali
praworządności
to ona twoją ojczyzną, matką i żoną
przez nią twoje serce nie zna litości