Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Ogień

MaryGab
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

MaryGab

MaryGab

Opublikowano
Opublikowano

Walczę. 
Codziennie - to zbyt małe słowo. 
Noc - mój wróg. 
Poranek - dotyka me czoło niczym rozgrzane węgle. Przenikają mnie do głębi.
Trafiają do serca. Tam znajdują pokłady paliwa. 
Po chwili cała płonę.

Nikt o tym nie wie. 
Uśmiecham się, udaję. 
W środku płonę, krzyczę z bólu.

Uśmiecham się. Idę dalej...

1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • aniat.
      Bez Ciebie jestem jesienna

      Przez aniat. · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Wiersz już kiedyś wrzucałam, ale teraz jest jeszcze zagrany.      Bez ciebie jestem taka jesienna, przemoknięta deszczem i smutkiem. Z melancholią coraz dłuższą. Z uśmiechem krótkim.   Powłóczę kaloszem starym po liściach skąpanych w błocie. Rozgniatam kolory jesieni w długiej, szarej tęsknocie.   Bez ciebie jestem listopadowa. Nawet parasol mi nie służy. Strącam z rzęs krople wspomnień i topię je w kałuży.   Snuję się babim latem, oplatam gałęzie mokre, a potem znowu tęsknię, szukam cię w jesieni i...moknę.   Z samotną ławką w parku porozmawiam jak z siostrą. Przemoknięta deszczem i smutkiem, poczekam. Może wrócisz wiosną?
    • JakubK
      Cywilizacja Światła

      Przez JakubK · Opublikowano

      Miasta świecą całą noc, jakby bały się zostać same ze sobą. Neony, ekrany, witryny, wielka iluminacja pustki.   Człowiek współczesny nie potrzebuje już gwiazd. Wystarczy mu odbicie własnej twarzy w czarnym szkle telefonu.   Patrzą bez końca. W cudze życie, w cudze ciała, w cudze śniadania i katastrofy.   Nigdy wcześniej, samotność nie była tak dobrze podświetlona.
    • Marek.zak1
      prokrastynacja

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      Dobre, miłość poczeka, a śmierć nie. Trafne.
    • Poet Ka
      miniatura

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Klaudia Gasztold    porusza bezpośredniością zachwyca formą niepokoi ...
    • Mitylene
      Okruszki

      Przez Mitylene · Opublikowano

      @violetta a ty Cię zaskoczę, bo zdjęcie zrobione 1 marca tego roku. Taka jesienna aura i to w marcu mi się tutaj pojawiła:)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...