Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

ostatnie wołanie

przeciągły gwizd

odjeżdżamy! zakrzyknął Pan Waldemar

ten sam co życie w tym żywot przez

wszystkie możliwe przypadki poodmieniał

 

piękny Express Orientu w szyku stoi gotowy

w każdym przedziale przy jednym stoliku na

siedzisku atłasowym kaszmirowym dywaniku

zasiada Pani Poetka i Pan Poeta każdy morowy

zaczęła o rytmie w wierszu i słów zgraniu

nie kto inny jak Pani Becia chrząknął jeden

- to druga Osiecka a na pewno Dama Stulecia

 

Dag - po prostu - Dag

sztuczką z kartką białego

papieru nas uradowała

składając na

coraz mniejsze 

i mniejsze aż

kolorową się stała

 

nie kto inny jak Duszka

w kilku słowach to opisała

a każde celne

w samym środeczku

z tego jest znana

 

Pan Kucina o nim krótka tu mowa

- nie próbuj mu dorównać w elokwencji słowa

 

na pierwszej stacji - RymRządziWłaśnie

dosiadło się Trzech Muszkieterów - nie są to baśnie

na czele sam Pan Henio Jakowiec tuż za nim Pan Jacek Suchowicz

ulubionym ich ciastem jest rzecz jasna - częstochowski kakaowiec

trzecim przyjacielem z boiska był Pan Franek K ten nie od łapanek

nie bawidamek a prędzej Franek-Szafranek...

 

Pani w płaszczu z wielkimi kropami

bordowymi ziewnęła pod nosem

ona rymu tu nie poczyni 

układa wersów szarady

nie jest lekko zrozumieć

choćby bez porady...

 

 

 

 

 

 

 

*wszelkie uwagi dopiski transformacje korekty mile widziane może przed świętami uda się skończyć brakuje tak na oko jeszcze zwrotek kilkudziesięciu :D :D :D pomożesz Ropuchowi moczarowemu zwierzęciu?? 

:D :D :D 

 

a tymczasem piosenka przedświąteczna

 

 

 

Pozdrawiam

Pan Ropuch

Edytowane przez Pan Ropuch (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

A tych wagonów jest ze czterdzieści

Pewnie Pan Ropuch też się gdzieś zmieści :)

Opublikowano (edytowane)

wiersz jest interaktywny i wciąż ma poważne braki, gdyż liczę na naszych muszkietrów od rymów już Pan Franek pomaga więc jakoś to będzie może się uda. Obiecuję, że jeszcze do tego przysiądę i pouzupełniam. Panie Sylwku i Pan znajdzie swoje miejsce ma Pan to zapewnione bardziej niż w banku - czasy taki że niewiadomo czy i im można ufać, a mnie zawsze!  ;)

 

przybiegła psota wraz z nią ochota

czas najwyższy by w wierszu zagościł

nie kto inny jak Pan Sylwester Lasota

 

 

Pozdrawiam

Pan Ropuch

Edytowane przez Pan Ropuch (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • oto historia Marty O. gdy sięgam pamięcią wstecz, różnie o niej mówiono: dla jednych dziwaczka, dla innych wariatka, zakompleksiona pijaczka   urodziła się nad rzeką numer dwa w drewnianej chałupie gdzie wszyscy mieli wszystko,głęboko w dupie   urodziła się milcząc blade wątłe dziecię nie wiedziała wtedy nic o tym zasranym świecie   życie zaczęła wśród mętów i wyrzutków społecznych ojca nie znała wcale -gdzieś po drodze się zgubił matka narkomanka - podobno dawała w żyłę siostra prostytutka - o ile się nie mylę   Marta dorastała w obskurnej melinie paliła ukradkiem skręty kupione w kantynie chodziła do lumpeksów - kupowała ciuchy cała wioska się śmiała z tej dziwnej dziewuchy   chłopaka miała jednego sąsiad z naprzeciwka seksualny kogucik - taka męska dziwka   zdradzał ją co chwila szlajał się nocami pił wódkę pod sklepem z miejscowymi pijakami   pewnego dnia odszedł i nigdy nie wrócił Marta zrozumiała, że ją drań porzucił   wzięła sznur do ręki, poszła do stodoły zawiązała pętlę, stanęła na belce   nie modliła się skacząc wiedziała co będzie   życie się skończyło kostucha zebrała żniwo   ludzie nie płakali Marty już nie było   ziemia pochłonęła zimne wątłe ciało tak skończyła Marta...   przekręcam stronę w gazecie
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Longinus Trafiony, zatopiony, a właściwie - dogoniony i zjedzony....uffff
    • @Natuskaa dziękuję  @Berenika97 dziękuję 
    • @Sylwester_Lasota   Skoro poeta sam pisze takie piękne anty-reklamy samego siebie, to znaczy, że jednak warto zaryzykować. "Pokój wynajęty wśród wierszy" to absolutnie moje ulubione określenie. Wiersz się świetnie czyta. Tyle w nim lekkości. Super! :)))
    • @Jacek_Suchowicz   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam.    Masz sporo racji w gorzkiej diagnozie, świat od stuleci tkwi w swej psychozie. Gdzie złoty cielec wiarę zastąpił, tam brat dla brata serca poskąpił.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...