Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

 

Na skraju lasu stała chateńka
a w niej mieszkała mała Kasieńka

Dziewczynka bardzo z ludźmi być chciała
mimo że biedna rączek nie miała

Matka ją strzegła całymi dniami
kryła przed ludźmi i docinkami

Gdy zachodziło słonko za lasem
pozwól pobiegać mateńko czasem

Znała w tym lesie każdą ścieżynę
a strumyk szemrał Kasieńki imię

Oj gdybym mogła zaczerpnąć wody
zbierać do kosza czarne jagody

Ale nie mogę rąk mi nie dano
inni je mają mnie odebrano

Ty masz coś więcej niż inni ręce
bo masz najczulsze Kasieńko serce

Tak szemrał strumyk szumiały drzewa
to Tobie Kasiu las piosnki śpiewa

Szedł kiedyś lasem stolarzyk młody
ujrzał dziewczynę tu cud urody

Wyciosał z drzewa dwie zgrabne ręce
do środka włożył gorące serce

Aż nagle ręce ciała nabrały
i się w prawdziwe poprzemieniały

Już najszczęśliwsza Kasieńka była
w cudowny sposób ręce zdobyła

A potem razem już zamieszkali
Stolarz i Kasia smutku nie znali

Opublikowano

@joanna53 Rymy niegramatyczne - utworzone z wyrazów należących do różnych kategorii gramatycznych lub różniących się formą gramatyczną (np. liczbą, osobą, przypadkiem, czasem itp.)

Chodzi o to, żeby rymy nie miały tej samej formy gramatycznej - chciała-miała (czasownik żeński z czasownikiem żeńskim), dniami-docinkami (rzeczownik w Narzędniku z rzeczownikiem w Narzędniku) itp. Takich rymów powinno się unikać, albo stosować jak najrzadziej. 

Taki wiersz jest trudniejszy do napisania, ale czyta się go lepiej:)

 

Może warto spróbować, bo widzę, że jest myśl i pomysł. Zachęcam i pozdrawiam:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • W sklepie spożywczym w miejscowości Biała jedna musztarda z miodem się zmieszała. Keczup aż oniemiał, raz bladł, raz czerwieniał, a Sarepska z zazdrości zzieleniała.
    • @Kapirinia A zagadką pozostaje dlaczego, z reguły, po skręceniu całości "przedmiotu", jedna zostaje.
    • @Migrena   Ten utwór to niemal kliniczny zapis rozpadu tożsamości po stracie. Dokumentujesz to , co dzieje się z Tobą, gdy nagle znika druga osoba. Używasz języka surowego, technicznego, jakby to była awaria. Organ bez ciała - uczucie zbędności, materac - jak drukarka 3D, myśli - błędy w systemie - to świetne metafory.   A natura nieobecności jest żywa, ma temperaturę i siada naprzeciwko - jest jak pasożyt.   Słowa stają się „cudzym nagraniem” - poczucie wyobcowania, bez relacji z drugą osobą, komunikacja traci fundament. Pozostaje tylko „szum”. "Czas nie płynie, czas naciska" - to metafora o depresyjnym działaniu czasu, który staje się ciężarem. Wiersz jest wyjątkowo smutny, o byciu „przesuniętym poza siebie” . Człowiek fizycznie jest obecny, ale psychicznie czuje się jak błąd w nieczułym świecie.   Wiersz jest gęsty od niesamowitych metafor - tak, jak u Ciebie, a z każdym słowem czuć szczerość.   Świetny tekst!  
    • @Mitylene   Pytanie w tytule, wielokrotna próba odpowiedzi w treści, i finał bez kropki. Wiersz, który wie, że na swoje własne pytanie nie ma dobrej odpowiedzi - i jest w tym bardziej poetycki niż gdyby ją znalazł.   Ciekawe zdjęcie. 
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      brzmi jak duet doskonały  @Jacek_Suchowicz cenna uwaga, dzięki @Alicja_Wysocka bardzo dobrze cieszę się  @jan_komułzykant u mnie kłamali, a u Ciebie? @violetta a ja się zacieram @Poet Ka 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...