Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

setki dziesiątek arterii każda
jak rzeka biegnie łączy zabiera
miliardy sześcienne myśli pragnień
marzeń zwątpień sumieniem zlukrowane wspomnienia

owocami powtykane sentymenty

siedzisz patrzysz jesteś
burzysz zmieniasz jesteś
gonisz trwonisz jesteś
kochasz ranisz jesteś
rodzisz zabijasz jesteś
zabierasz zostawiasz jesteś

podwodne pasma górskie
woda co uderza o skały
te pchane odwieczną siłą
zmiany pory roku anomalie
pogodowe harmonicznie
hormonicznie metafizycznie

jesteś człowiek* a duch
mieszka w tobie

 

 

 

 

 

 

 

* brak odmiany rzeczownika człowiek w tytule i na końcu wiersza jest zabiegiem z góry zaplanowanym i przemyślanym

Edytowane przez Pan Ropuch (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Na swój użytek odczytuję nawiązanie do ostatnich wydarzeń; pierwsza zwrotka kojarzy mi się z demonstracją, druga zmienia pkt widzenia i osadza w jednostce, trzecia w ciągłości życia. 

A wszystko zbiera duch, jako energia jednocząca. 

To, rozumiem, Twoje stanowisko w sprawie uchwały o zakazie aborcji? bb

Opublikowano (edytowane)

Jako "piorun" :) z lat dzieciństwa może być tylko jedno, Kobieta XXI wieku powinna decydować sama o sobie. Co do demonstracji rozumiem ich siłę i emocje, ale te ciosy są wyprowadzone zbyt szeroko i na oślep też są. 

Jestem spokojny że Kobiety z mężczyznami u ich boku zmienią to po raz kolejny i pójdą znacznie dalej.

 

 

Edytowane przez Pan Ropuch (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Dobrze, że napisałeś pod wierszem wyjaśnienie, bo już chciałem się przyczepić ;)

Przywiodłeś mi na myśl tym tekstem taki stary kawałek Róż Europy "Mamy dla was kamienie".

 

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To mi się szczególnie podoba. Moim zdaniem świetnie oddaje, idealizację, czy tęsknotę za przeszłością. 

 

Dotknąłeś człowieka Panie Ropuchu ! 

 

Dobrego dnia da Ciebie 

Opublikowano (edytowane)

Miło Was tu wszystkich gościć, wpadam tu bardzo zdawkowo i okazjonalnie i obiecuję, że jak tylko znajdę więcej czasu to postaram się odnieść i do Waszej twórczości w postaci komentarza.

 

Dziękuję że mnie nawiedzacie i sercujecie! Z pełnym sercem na (w) dłoni

pozdrawia Was

 

Pan Ropuch

Edytowane przez Pan Ropuch (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Łukasz Jurczyk   Śmiertelność - najkrótszy błysk, jaki podarowali nam bogowie.
    • Gorąco tak  Upał daje się    We znaki    A ja krążę  Nigdzie już    Nie zdążę    I nad twoim  Nagim ciałem    Wciąż pochylam się    I w głowie tylko  Myśli dwie    Zostać czy odejść? 
    • @andrew   Bardzo dziękuję za wiersz. "Zostaje tylko rower" - świetne zamknięcie, ucieka od patosu, a jednocześnie dużo mówi. Bardzo mi się podoba ten obraz grillowania uczuć.   Serdecznie pozdrawiam. :)  @Benjamin Artur   Bardzo dziękuję!  Masz całkowitą rację - czasem najlepsza pomoc to po prostu milcząca obecność, bez rad i pocieszeń. Cieszę się, że to właśnie odebrałeś.  Serdecznie pozdrawiam.  @Posem   Bardzo dziękuję!    Dziękuję, świetnie to ująłeś - formalności da się unieważnić, ale myśli i uczucia niekoniecznie. Serdecznie pozdrawiam.  @Waldemar_Talar_Talar   Bardzo dziękuję!  Dziękuję serdecznie za te ciepłe słowa i za wskazanie tego fragmentu - miło wiedzieć, które obrazy najbardziej trafiają do czytelników. Serdecznie pozdrawiam.  @Sylwester_Lasota   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Napisałem, więc nie będę protestował.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        W pewnym sensie napisałem... chociaż tak trochę pomiędzy wierszami. Jest gdzieś między nią a poezją. Wzajemnie :)   Każdy ma prawo do własnego zdania. Nie mam z tym problemu, ale z drugiej strony, to gdyby wszyscy tak myśleli, to nie byłoby piosenek. Oczywiście rozumiem o czym piszesz. Gdy byłem dzieckiem i czytałem jakąś książkę, to wyobrażałem sobie sceny i sytuacje. Bohaterowie przbierali jakieś zarysowane przez opis formu. Gdy się zdarzyło, że któraś z moich ulubionych książek została zekranizowana, to przeważnie przeżywałem duże (to w sumie mało powiedziane) rozczarowanie. To co widziałem na ekranie nigdy nie dorównywało moim wyobrażeniom. Niestety, nie jestem pewien czy to działa w młodszych generacjach. Kiedyś mój syn zapytał mnie czy jeśli zamknę oczy i pomyślę o jabłku, to go zobaczę. Odpowiedziałem zgodnie z prawdą, że tak. Nie tylko widzę jabłko, gdy z zamkniętymi oczami o jabłku myślę, ale też czuję jego zapach i smak. Tak działa moja wyobraźnia. On odpowiedział, że nie jest w stanie tego zrobić. Tzn zobaczyć jabłka, jeśli o nim pomyśli. Idąc dalej, obawiam się, że dla bardzo wielu osób czarny ekran z tytułem pozostanie jedynie czarnym ekranem z tytułem. A co gorsza, prawdopodobnie tak go będą też widziały algorytmy YT. Myślę, że AI, na tym poziomie, do którego mamy obecnie dostęp, nie radzi sobie jeszcze z pewnymi abstrakcjami. Poprosiłem kiedyś któryś z dostępnych modeli o zilustrowanie jednego z moich wierszy. Było w nim sporo gier słownych i trochę pojęć, powiedzmy, oderwanych od rzeczywistości, jednak tekst miał oczywisty i dość jednoznaczny przekaz. Okazało się jednak, że to, co otrzymałem zupełnie odbiegało od sensu wiersza. Algorytm szkał dosłowności, których w nim nie było. Czyli, czarny ekran z tytułem pozostały dla niego również tylko czarnym ekranem z tytułem. Tak mi się w każdym razie wydaje. Pozdrawiam ponownie :)
    • @bazyl_prost Nie palę, ale pewnie jest ohydny. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...