Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Zaszarzyło się

dmnkgl

Przez dmnkgl
w Wiersze gotowe - publikuj swoje utwory

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
dmnkgl

dmnkgl

Opublikowano
  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Opublikowano (edytowane)

,,Zaszarzyło się"

 

Za oknem niebo błękitne tak samo

Jak letnim rankiem-tylko chwilę temu.

Więc to nie w niebie jest źródło problemu,

Że wokół wszystko jesienią skąpano.

 

Zniknęły liście, a wypełzły koce

Z ich ciemnych jaskiń gdzie spały z makatą.

Zgroza! Dno widać w pudełku z herbatą

I znów przy książkach przepędzamy noce.

 

I znów leniwie mijają tygodnie.

Z deszczu kroplówką do żyły przypiętą

Włóczą się niemal dziś wszyscy przechodnie.

 

I nihil novi, i mori memento.

Jeden pies tylko się szczerzył pogodnie

Prosto do słońca- tego wiersza puentą.

 

 

Edytowane przez dmnkgl (wyświetl historię edycji)
8
Gość Franek K

Gość Franek K

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Świetnie to wymyśliłeś i napisałeś. Szarzy się niestety coraz bardziej (w umysłach chyba też) :(

Jedna uwaga -  "z swych" jest nie do wymówienia :)

 

Pozdrawiam. FK.

Edytowane przez Franek K (wyświetl historię edycji)
dmnkgl

dmnkgl

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

@Franek K

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

W rzeczy samej, poprawione :)

Kiedy zaglądam ostatnio na forum, mam wrażenie, że jest na nim bardziej jesiennie niż na dworze, ale sądzę, że to przede wszystkim zasługa obecnej sytuacji pandemicznej. Jesień da się przecież lubić :)

Pozdrawiam

  • 5 miesięcy temu...
jazzkółka

jazzkółka

Opublikowano
Opublikowano

@dmnkgl Dobre, mądre pisanie. Klasyczna forma z dobrą puentą - rozbroił mnie ten szczęśliwy pies z kulawą nogą... w pysku ;)

 

Jedynie w tym miejscu mi coś zazgrzytało, stylistycznie i gramatycznie:

 

"Włóczą się niemal dziś wszyscy przechodnie."

 

Ale to pewnie ta kulawa noga ;)

 

Pozdrawiam serdecznie i - dziękuję za wszystkie poczytania!

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dmnkgl

dmnkgl

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

@opal Witam, jak widzę mój mały rajd nie przeszedł bez echa ;) Nie zaglądałem tu chwilę i zwyczajnie chciałem nadrobić zaległości, a twoje wiersze zdecydowanie warte nadrobienia były :)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A nad tym jeszcze pomyślę, bo rzeczywiście zgrzyta.

Pozdrówka :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • bazyl_prost
      mur

      Przez bazyl_prost · Opublikowano

      próbuję iść dalej a tu szary mur coś targa mą duszę a tu szary mur nie przeskoczę nie przebrnę szary mur
    • huzarc
      Zasypiając …

      Przez huzarc · Opublikowano

      @KOBIETA Noc gęsta w wierszu, jak dwa przenikające się oddechy..,
    • huzarc
      Telefon alarmowy

      Przez huzarc · Opublikowano

      Znów się któryś z nich najadł pastylek od lotu w niebo, na ból czasu.   Daremny lekarz, gdy jeszcze nie zwłoki nie cierpią zwłoki.   Załamał się kolejny.   Rok się kończy i zaczyna jak zawsze wielkimi słowami o braku sensu. Telefon alarmowy. Słucha.   Syreny zawyły tuż przed fajrantem.   Wyważy się drzwi, poszarpie i spęta, przydusi, a ręce w kajdankach wykręci,   byle tylko przy tym, od nadmiaru eteru przyjętego przez duszę, nie nadepnąć za mocno na jej oddech.   Bo śmierć w końcu odnajdzie winnego, siłą masowego przekazu.   Za to podeszwa na twarzy, jak symbol troski,   pozostawi ślad.   Od razu mu ochota do życia wróci.  
    • Annie
      Ekfraza do obrazu Van Gogh’a „Taras kawiarni w nocy”

      Przez Annie · Opublikowano

      @Witalisa    Ekfraza to nie tylko „suchy opis”, lecz opis, który: • przekłada dzieło sztuki na język literacki, • bywa interpretacyjny i refleksyjny, • może ożywiać obraz w wyobraźni czytelnika.   Może być:   metaforyczna, rozszerzająca, oparta na wiedzy (historycznej, symbolicznej, kulturowej). księżyc jest obecny jako źródło światła, nie jako obiekt wizualny   Rozszerzone ujęcie teoretyczne We współczesnej teorii literatury ekfraza to sposób werbalnej reprezentacji dzieła sztuki — nie tylko jego powierzchowny opis, lecz przekład obrazowego doświadczenia na język literacki, często z elementami interpretacji lub subiekcji autora tekstu.   Ekfraza to literacki opis dzieła sztuki, który może przekraczać dosłowny zapis i ujawniać to, co autor w obrazie widzi i interpretuje.   Przyklady:   Zbigniew Herbert – „Apollo i Marsjasz”   ekfraza rzeźby (motyw sztuki antycznej), nie opisuje jej „technicznymi detalami”, tylko interpretuje sens i dramat, bardzo często podawany jako modelowy przykład ekfrazy interpretacyjnej.      Zbigniew Herbert – „Nike która się waha”   nawiązanie do rzeźby Nike z Samotraki, dopowiedzenie emocji i myśli postaci, świetny dowód, że ekfraza może dodawać to, czego nie widać.   Wisława Szymborska – „Brueghel (I)” / „Brueghel (II)”     ekfrazy obrazów Pietera Bruegla Starszego, skupienie na szczególe, tle, postaciach drugoplanowych, bardzo często omawiane na lekcjach i w podręcznikach.    Wisława Szymborska – „Muzeum”   refleksja nad dziełami sztuki, ekfraza pośrednia (nie jednego obrazu, lecz idei oglądania sztuki).   Tyle literatura na ten temat. Ale wiesz co? Chyba skutecznie mnie zniechęciłeś do publikowania takich wierszy. Opisuję tutaj  wrażenie jakie obraz na mnie wywarł  a nie robię inwentaryzację co na nim jest.      
    • Ewelina
      Czy mnie zobaczysz

      Przez Ewelina · Opublikowano

      @hollow man tak, ma znaczenie. To prawda.  Dziękuję i pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...