Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Zbudziłaś się Dziewczę, zanucę Ci śpiewkę...

Dekaos Dondi
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Dekaos Dondi

Dekaos Dondi

Opublikowano
Opublikowano

 

Tekst do melodyjki

==========

 

zbudziłaś się dziewczę

zanucę ci śpiewkę

bo przecież to chyba już rano

 

los w tyłek cię kopnie

na deszczu znów zmokniesz

a krople duszę ci zranią

 

~

spozieraj z uśmiechem

co daje pociechę

lecz nie wiem czy to ci pomoże

 

bądź silna gdy płaczesz

podumaj inaczej

że zawsze może być gorzej

 

~

nie łatwo jest tobie

gdyż bunt masz ty w sobie

bo los ciebie nieźle pogonił

 

i może tyś przez to

tak słodką dzieweczką

choć z sercem także na dłoni

 

~

szkatułką poszybuj

wśród kwiatów i przygód

wirując w niebieskich migdałach

 

świetlistym promieniem

pomaluj ty ziemię

w myślach go przecież zabrałaś

 

~

nie przejmuj się jednak

tyś moja choć wredna

gdy zaśniesz niech znów ci się przyśni

 

że jesteś aniołem

nie jakimś potworem

pomarzyć można o wszystkim

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • viola arvensis
      Gdy

      Przez viola arvensis · Opublikowano

      @Migrena dla Ciebie wszystko. Mam tego tyle, że moge wstawiać codziennie przez ok.rok. Ale trzeba nad sobą panować

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

            @Berenika97 bardzo dziękuję za serdeczność. Zawsze wnosisz słonko przemyślanym komentarzem     @wiedźma nawet pora odpowiednia
    • wiersze_z_szuflady
      Na warcie życia

      Przez wiersze_z_szuflady · Opublikowano

      Spotykaliśmy się tygodniami dłonie przeplatały się jak struny usta za ustami podążały szeptem mówione obietnice arkadii   Piątek po dziesiątej randka miała być udana głos ciepły przechodzi w chłód zapada wyrok               Wyprowadzam się             od codzienności mej szarej uciekam             na odległość to bliskości negacja             nie zamierzam do Ciebie wracać               Pracuję od rana do wieczora             na pełen etat             dni wolne z rodziną spędzam             nie mam czasu na uczucia   Po tygodniu rozpaczy w mieście głośno się rozchodzi – ona wciąż w okolicy gdzieś się pierdoli   Znalazła sobie innego fagasa fundatora sponsora kutasa po chuj jej poeta teraz ma mitomana!   Wszyscy przyjaciele mówili – uważaj, ona znana z takich historii sama nie wie, czego chce od życia dziwna infantylna i dziecinna   Zostałem sam na warcie życia swe rozgoryczenie zapijam w tonach łzy me wylewam   Przysięgam sobie – to był ostatni raz…
    • wiedźma
      Gdy

      Przez wiedźma · Opublikowano

      @viola arvensis zapraszam na moją;) Co prawda już po pełni,.ale sama przyjemność zostanie;)
    • viola arvensis
      Gdy

      Przez viola arvensis · Opublikowano

      @wiedźma no widzisz , a ja tylko zamiatam i zamiatam...  Skrzydła mam połamane, może choc na miotle polatam...
    • viola arvensis
      Kolejne lato

      Przez viola arvensis · Opublikowano

      @Nata_Kruk świetnie skomponowany wiersz. Pomysł i zestawienie wnętrza człowieczego z porami roku/pogodą - bardzo dosadnie z nutka goryczy.  Dla mnie zwyczajnie- super !

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...