Do następnego rana.

[Gabrys]

Złap moją rękę i chodź ze mną,
przygoda życia przed nami.
Co los da, podzielmy się tym,
bądźmy pionierami.

W stronę słońca idźmy więc,
niech nam dni mijają,
W wędrówce naszej starzejmy się,
słyszysz, skrzypce już grają.

To zaproszenie, więc w drogę nam,
a ty graj Vivaldiego ,
trzecią i czwartą porę tą
ale coś wesołego.

trzymam twą rękę, nie puszczę jej
żebyś nie była sama,
bo jak iść, to razem iść,
do następnego rana.

[duszka]

Tak, życie to zaproszenie i też każdy poranek każdego dnia... I ten wiersz jest pięknym zaproszeniem do wspólnej przygody życia. Nie jest łatwo za tymi zaproszeniami podążać, ale najważnijesze, żeby zawsze tego chcieć i ufać, że warto, bo to rodzi wytrwałość. Pozdrawiam :)