Z dziennika Lydii Snell

[Lidia Maria Concertina]

Na przepaść ... rozpada się jesienność.
Zwaśniony ze sobą prorok kłania się rozpadanym ulicom.
Kałuże wiedzą o przechodzonych miłościach, wyblakłych księgach gości w pałacach o fundamentach domków z kart

Idę, biegnę, wychodzę na powitanie gościom: październikowi i pewności ...
Każdego kruchego liścia
Każdej minucie spędzonej w szwedzkim domku z białym żaglem pod sufitem ...
Szkatułka pełna morskiej wody.
Dziwne, że mnie tu nie było przed moim własnym narodzeniem.

 

Dziś poprosiłam o autograf wszystkie nieznane mi osoby.
Nie podpisali się, żaden.
Może bali się, że zaciągnę na ich nazwisko nielegalny kredyt w banku, albo, że będę wydzwaniać z informacjami o telekinezie (...)

 

Wracam do mieszkania starsza o przehulane  1600 złotych w duńskim sklepie z chińszczyzną.
Mój mąż,czystej krwi Trynidadczyk, poprosił mnie o rękę właśnie w Kopenhadze - to podobno najszczęśliwsze miasto w Europie, ale ja - ręki sobie nie dam uciąć.
Bardzo rozważna i prawie nieromantyczna
Tak! Ja!
Na kartkach wierszem pisanej prozy, na kartach każdego tarota nadchodzących pór roku

 

Mieszkanie jest puste - nie mam nawet ikony z Chrystusem, ani półki na duszę
Bo duszę - chowam w szafie.
Ma mi to za złe, bo ponoć nie ma nic do ukrycia

Nikt nie kupuje biletów, nie pakuje walizek i nie oddaje ubrań do pralni z myślą, że umrze.
Myślimy raczej o tym, że jutro lub pojutrze odniesiemy sukces
Tylko gdzie?

 

Prowadzę niewielkie biuro rzeczy znalezionych.
Nikt nie zgłasza się po sukcesy
Najwięcej pytają o stukot kół pociągów odstawionych na boczny tor ...