kocham gdy kłamiesz

[JaKuba]

 

szaleńczo walisz do drzwi
wchodzisz z brudnymi buciorami
w moje wyremontowane dzisiaj
rzucasz przemoczoną koszulę
na podłogę którą jeszcze rano
szorowałem z zaniedbań
i wczorajszych weselisk umyslu

chwiejnym krokiem snując się
ściągasz z siebie resztę ubrań
i rozrzucając je w około
uśmiechasz się zalotnie
a młodzieńczy niedosyt
tańczy w kącikach ust

kocham gdy kłamiesz
gdy omamiasz mnie
a ja udaję zdziwienie
że nie spodziewałem się wizyty
choć co wieczór przychodzisz
by przynieść początek końcom
i znikać w równości wskazówek

a gdy dobudzę swe zmysły
myśli ważące tony
spadną nagle i wściekle
a trzęsące ręce uchwycą
gorzką końcówkę wczoraj
bym zdołał z siebie wydusić
że dziś to ten ostatni raz

 

[Gość]

Ładnie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Lubię takie liryczno klimatyczne wiersze z odrobiną zadziora

[miauczenie owies]

Ja też kocham, gdy kłamiesz

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam  - no i proszę nawet kłamstwo może cieszyć.

Podoba sie.

                                                                                         Pozd.

                                                                                       

[Luule]

Ciekawy, bardzo podoba mi się konstrukcja 1 strofki. choć niestety nie do końca odczytuję czy to rzeczywiście ktoś przychodzi, czy to coś wewnątrz peela, jakaś odwieczna walka;) pozdrawiam

[JaKuba]

Dziękuję wszystkim za wizytę :)

[jazzkółka]

@JaKuba Podoba Misię, najbardziej końcówka (tylko że dwa razy zaczynasz wers od  "a", to trochę mnie uwiera przy czytaniu)