Oby.

[Gabrys]

Pomyślałem żyrafa, nogi się ciągły i ciągły,

aż do szyi, również szyję miała długą   i jak takie żyrafie,

spojrzeć prosto w oczy.

 

Od stóp, do głowy ciekawe jaka byłaby długa droga

moich rąk, by swoje dłonie wreszcie  na jej piersiach położyć,

oby nie wieczność,

 

gdyż nigdy nie wylazłbym z tego łoża.

Edytowane 21 Września 2020 przez Gabrys (wyświetl historię edycji)