Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

(Z cyklu: Albumy muzyczne)

 

***

 

Teksty z cyklu „Albumy muzyczne”, nie są przekładami. Są one jedynie luźno związane z oryginalnymi tekstami utworów, zawartymi na prezentowanych przeze mnie albumach muzycznych. Zarówno sama muzyka jak i treść utworów śpiewanych są dla mnie niejako pretekstem i inspiracją do przedstawienia swoistego konceptu fantastycznego.

 

***

 

Migot

fal…

 

Słońce chowa się za chmurą…

 

… znowu rozbłyska z nieprawdopodobną mocą…

 

Refleksy załamują się,

łączą, oślepiają…

 

I w takiej ciszy,

w delikatnym

szumie i plusku…

 

… w tym całym olśnieniu mrużymy oczy,

osłaniamy je dłońmi…

 

… między palcami

przeciekają

strużyny światła…

 

W miejscu twojej twarzy

― odblask nieznanej natury…

 

… błysk kryształu, zamiast źrenic…

 

Wybrzuszają się w podmuchach wiatru żagle…

 

… z cichym łopotem współgrają struny naprężonych lin…

 

*                  

 

Spójrz!

 

… uwerturę głupców przysypał już śnieg…

 

Do kogo to mówię?

― Do siebie samego…

 

W domu ― jedynie chłód i mrok, i nicość, która rozgościła się w każdym pokoju…

 

Spójrz…

 

… ach, tak, jestem sam…

 

Przepadłaś

w mroku

― straszliwej nocy…

 

Okrywa wszystko…

… fotele, półki z książkami, stół…

 

W kawałku potłuczonego lustra zniekształcona twarz…

 

Moja?

 

Nie

moja?

 

… niczyja…

 

 

 

Echa bijących dzwonów ―

odbijają się

od martwoty

― zrujnowanych ścian…

 

 

Pulsują w skroniach i dudnią…

… nawet najcichsze ich momenty…

 

(Włodzimierz Zastawniak, 2018-09-25)

 

***

 

Even in the Quietest Moments… – jest to piąty album muzyczny (studyjny) brytyjskiej grupy Supertramp, wydany w 1977 roku.

 

 

 

 

Edytowane przez Arsis (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Ograniczyłam się tylko do przeczytania Twojego tekstu, bo jego działanie jest dla mnie wystarczające :) Stwarzasz słowami i formą tekstu w lekki sposób niezwykłe, wyraziste choć ulotne obrazy. I nie potrzebujesz do tego żadnych wyszukanych, udziwnionych  i przez to ciężkich metafor. Słów jest tylko tyle, ile jest potrzeba do swtorzenia obrazów i w ich doborze też nie ma przesady, dlatego odbieram jej jako rzeczywiste, wierzę im i Tobie :)

Pozdrawiam :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zrozumieć czas to zrozumieć siebie. Bo jak inaczej pisać o tym, co nas określa i otacza? Innym razem o czymś, co ulotne i nieuchwytne? Czas pomiędzy wskazówkami płynie zawsze tak samo. A jednak można go spowolnić, przyspieszyć lub naciągnąć.     Jesteśmy z nietrwałej materii. Mamy swój początek i koniec. Wydźwięk naszego życia zależy już tylko od nas. Człowiek głośno płacze, witając świat. Bywa też, że to ostatni tak głośny akcent. Resztę dni woli spędzić w ciszy, z dala od tych, którzy lubią się rozpychać.     On woli obserwować z dystansu. Nie lubi tłoku. Wystarcza mu to, co bliskie. Wszystko, co kocha, ma na wyciągnięcie ręki. Nie musi rozprawiać o tym, jak bardzo chciałby to zdobyć… Ani co by było, gdyby tego nie miał. Ma swój świat. Blisko ma też swoją miłość.     Dopiero niedawno pojął, jak jest blisko. Myślał, że musi szukać jej na krańcach świata. A ona przyszła nagle. Pojawiła się pomiędzy tyknięciami zegara. Jedno spojrzenie zadecydowało o wszystkim.     Teraz już wie – nie jest sam. To nic, że ona ma swój świat i własny czas. Pomiędzy jednym tyknięciem jednego, a mrugnięciem powiek drugiego. Są w stanie przeżyć więcej niż się wydaje. Dłużej niż to, co było. W nieistniejącym jeszcze i nienazwanym. Podszytym wszystkim, co się wydarzyło o niewypowiedzianej porze.     Przecież zakwitła właśnie dla niego. A on jej się przyśnił.  
    • @Marek.zak1     Takie to były czasy. Takich jak my jest pewnie wielu, ale alergia na władzę - (jaka by nie była) powoduje , że nie rzucamy się w oczy.  Ale , pamiętamy. "  Nie bądź bezpieczny. Poeta pamięta. Możesz go zabić – narodzi się nowy. Spisane będą czyny i rozmowy." Właśnie spisuje. Te z przed czterdziestu lat i te z przed czterech i te sprzed roku.   Pozdr.  
    • @Berenika97 Tak już z nami jest, że pociąga nas to co niedopowiedziane.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Waldemar_Talar_Talar Bóg został zrodzony, a nie stworzony:)
    • Śliczne, perfekcyjne, uwodzicielskie... Tak można i trzeba :-) korzystać z poetyckości języka i wizji w prozie.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...