Powód w pełni

[Jan Paweł D. (Krakelura)]

Czarny papier i biały pastel, z tym na powódź

wybieram się nocą przez tunel z drzew, jak z grochu

 

jest rechot żab, grzechotki mi robi z małżowin,

słowiki dzwonią ze szkła o siebie, znajomy

 

idę zobaczyć widok na nowym podbiciu

z szumu rozlanej rtęci. Ciemne z aksamitu

 

odcięte korony od pni stawiają opór,

a jednocześnie jakby pogodzony pochód

 

dziwnych zwierząt, choć raczej cichy wylew w ryzach

wału niż powódź, w ryzach papieru powstrzymać

 

próbuję je po ciemku, powstrzymać nie mogąc

siebie przed rysowaniem – dziwne zwierzę nocą

 

z teczką kiepskich rysunków.

[M.A.R.G.O.T]

@Jan Paweł D. (Krakelura) oryginalny i klimatyczny wiersz, a puenta super :)

[Jan Paweł D. (Krakelura)]

@M.A.R.G.O.T Dziękuję :)

 

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam -  jest ciekawie  przyjemnie się czytało.

                                                                                  Pozd.

[Jan Paweł D. (Krakelura)]

@Waldemar_Talar_Talar Dziękuję. Pozdrawiam.

[violetta]

chyba jesteś niezadowolony, że takie kiepskie :)

[Jan Paweł D. (Krakelura)]

@valeria Ale to było ponad 15 lat temu...