Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@Mateusz i jak tam prace nad wyodrebnionym działem w którym znalazłyby sie najlepsze wiersze miesiąca a potem roku. 
Mozna by zrobić katalog e tomik do którego przerzucaly by sie wierszze z (tutaj popis administratora ) czy to z najwieksza liczba serc czy wyswietlen komentarzy twoj wybor czy sam byc sobie wybieral co ci sie podoba i co miesiac by przeskakiwaly do e tomiku i pod koniec roku jakoś to zebrać w całość ile wierszy w miesiacu by przechodzilo to tez twoja inwencja :D

Co wy na to forumowicze wiem ze to troche odgrzewany kotlet ale zawsze warto wspominac jakies dobre pomysly :D 

Opublikowano (edytowane)

Marcin.

Życzę powodzenia.

Ale ja już w to nie wierzę.

Nasze teksty to tylko rusztowanie na którym zawisną reklamy :-(

Tak się zaczynam tu czuć.

Już nic nie piszę.

Patrzę jak powoli znikam w studni nicości.

C'est la vie.

 

a mogłoby być tak:

 

zamykam

dobre rymy,

mądre słowa

w słoikach pamięci,

potem

odstawiam je na półki …

 

może

je

ktoś kiedyś

we swe dłonie weźmie,

otworzy,

ze mną,

z nimi

tu chwilę

znów

będzie …

 

ale słoików zdies niet.

Edytowane przez Polman (wyświetl historię edycji)
  • 4 tygodnie później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @violetta wiosna- najpiękniejszy czas:) 
    • @Berenika97 Świetne! Swego czasu studiowałem np. celtyckie klimaty. Skończyło się wierszem o druidach.   Bardzo lubię takie pisanie, a jak jeszcze jest ładnie zrymowane, to tym bardziej. Poza tym, są tutaj, nie wiem jak to powiedzieć, elementy poetyckiej tajemnicy. Bardzo mi się podoba.
    • To był czas gromu, z niebios uderzony, gdy niebo pękło pod biczem płomieni. Świat stanął nagle, blaskiem oślepiony, w huku uderzeń świt ziemię odmienił. Dąb wyrósł z wiary, porośnięty siłą, na szczytach wzgórz, gdzie srogie wichry gonią. To, co się w lęku przez wieki ukryło, trwa teraz mocno pod Peruna dłonią. Tu nie ma trwogi, co nie jest już męstwem, ani milczenia, co nie brzmi wyrokiem. On karze zdradę i włada zwycięstwem, patrząc na ziemię swym surowym okiem. Niechaj topory lśnią na skraju świata, gdzie sprawiedliwość wykuwa się w huku. On jest tym prawem, co narody splata, cięciwą napiętą na gwiezdnym łuku.   Perun w mitologii słowiańskiej to najwyższy bóg, władca niebios, piorunów, burz, wojny i sprawiedliwości. Jako gromowładca, utożsamiany z siłą i porządkiem, był jednym z najważniejszych bóstw, często przedstawianym z toporem. Jego symbolem był dąb (męskie drzewo życia). Obraz wygenerowany AI  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Często się w ogóle nie myśli o tym że jedno słowo może komuś zrobić dzień :) Tyle razy zdarzyło mi się chcieć powiedzieć komuś coś miłego ale powstrzymywała mnie myśl że przecież to drobnostka, wypowiedzenie słowa nic nie kosztuje, nie sprawia żadnego wysiłku więc dlaczego miałoby być wartościowe? Ten wiersz będzie dla mnie przypomnieniem żeby jednak mówić :)
    • @Gosława Dawno u Ciebie nie byłem. Przepraszam, ale nie mam po prostu kiedy czytać każdego z moich ulubionych autorów. Powiem zaś jedno: ludowości można się od Ciebie uczyć bez końca. Nie znalem legendy, opisanej w wierszu.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...