blizny

[pomaranczowy.kot]

pokrywają całą moją skórę

stwardniała ona przez lata

i zrobiła się szorstka

pumeksem nie zetrzesz żadnej z warstw

ani nożem kuchennym nie przebijesz

tym bardziej na nic ci się zda

przyniesiona ze spaceru z psem

strzała Amora

 

mały metraż ma moje serce

zbyt ciasno dla dwojga

 

 

Edytowane 23 Sierpnia 2020 przez pomaranczowy.kot (wyświetl historię edycji)

[Lahaj]

@pomaranczowy.kot powiem tak. Poznałem jakiś czas temu osobę która miała całe przedramię w bliznach zrostowych nie było miejsca na kolejne. Tak smutnej osoby wcześniej nie znałem w swoim życiu i myśle ze to na długo ze mną zostanie. 
 

[Johny]

@pomaranczowy.kot Myślę, że tu niekoniecznie mamy do czynienia z PLką, która się samookalecza (choć może tak być). Wydaje mi się, że to bardziej osoba tak bardzo poraniona przez innych, przez swoje doświadczenia w relacjach, że odcięła się emocjonalnie od ludzi. Stała się "gruboskórna", przybrała maskę pod którą mało co ją rusza a wszystko to by się bronić przed bólem. Dlatego nie kocha (strzała amora). Dlatego trzyma innych na dystans (przestrzeń). By ustrzec się od kolejnych ciosów.

 

 

[iwonaroma]

Od czegoś trzeba zacząć. Lepiej jest mieć samotne serce niż puste.

Obrazowo i mocno opisane. 

[pomaranczowy.kot]

@Johny

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak, dokładnie, chodzi o blizny jakie zostawili inni ludzie i los.

[w kropki bordo]

@pomaranczowy.kot dla mnie wszystko zbyt oczywiste, można by też pokombinować z tytułem, skoro pierwszy wers to jego powtórzenie. A potem robi się odrobinę zabawnie, bo czy innym nożem oprócz kuchennego... można przebić? I jeszcze taka sprzeczność...."mały metraż ma moje serce/zbyt ciasno dla dwojga/a ja muszę mieć przestrzeń" Czy można mieć przestrzeń na małym metrażu?

Pozdrawiam :)

 

[pomaranczowy.kot]

@w kropki bordo dzięki za uwagi :) nie chciałam dawać tytułu, ale na tym portalu coś trzeba wpisać, stąd powtórzenie pierwszego wersu. Co do noża kuchennego i pumeksu - to odniesienie do codziennego życia we dwójkę - dlatego akurat kuchenny. Odnośnie ostatniego wersu - jak go czytam po Twoim komentarzu, dochodzę do wniosku, że faktycznie niefortunny.  Pomyślę jeszcze nad całością.

Edytowane 17 Sierpnia 2020 przez pomaranczowy.kot (wyświetl historię edycji)

[Natuskaa]

Aż mnie w stopy zabolały, ten pumeks, jakiś nóż... może to tak właśnie jest, że serce jest jak te stopy... w końcu prowadzi.

(A teraz są takie fajne sposoby na twardą skórę stóp. Pumeksowi lepiej powiedzieć stanowcze nie ! :))

 

Pozdrawiam.

 

 

[Johny]

@pomaranczowy.kot Jak będziesz wpisywać nowy tytuł to po prostu daj trzy gwiazdki *** :).

 

Zgadzam się z @w kropki bordo , że wiersz w miarę łatwo odczytać. Choć na przykład pierwszy komentarz Lahaja był o samookaleczeniach, więc ludzie mogą mieć różne skojarzenia z tekstem.

 

Jeśli chodzi o ostatni wers to paradoksalnie, moim zdaniem, jest on bardzo realistyczny. PLka ma mały metraż a potrzebuje przestrzeni. To znaczy, że tłumi emocje, nie dopuszcza ich do siebie, a jednocześnie ich potrzebuje. Przestrzeń nabiera dwóch znaczeń - dystansu na który innych się trzyma i bliskości której nawet najwięksi samotnicy kiedyś potrzebują. Przestrzeń staje się relacją. Czasem możemy być z kimś blisko. Potem się pokłócić i być na dystans. A potem pogodzić i wrócić do przytulania. Przy tej interpretacji można byłoby ten wers zostawić :). Choć może przekombinowałem :). W każdym razie ty wiesz jak czuje się PLka i jak to sformułować :).

[pomaranczowy.kot]

@Johny dokładnie to miała oznaczać owa przestrzeń, ale po komentarzu @w kropki bordo widzę jak to gryzie się z małym metrażem i już tego nie odzobaczę. Chyba edytowałam na final form, wyszło dość prosto, nawet zabawnie, mało dramatycznie i chyba tak mi się podoba. 

 

[WarszawiAnka]

Smutny jest ten wiersz, ale rozumiem Peelkę.

 

Pozdrawiam

[Pan Ropuch]

@pomaranczowy.kot dobrze, że rady a propos wiersza nie poszły w las bo były to dobre rady. Jest krótko zwięźle i na temat. Co do strzały amora to uwierz mi na słowo jest to na tym etapie, kwestia znalezienia punktu, gdzie skóra jest najcieńsza. Jednym słowem potrzeba wprawnego amora dobrej strzały i znalezienia odpowiedniego punktu uderzenia (przyłożenia).

 

Pozdrawiam

Pan Ropuch 

[WarszawiAnka]

@pomaranczowy.kot : Dziękuję. :)

[Nata_Kruk]

Tytuł mógłby brzmieć.. blizny.. i wówczas można by to słowo z pierwszego wersu 'wywalić', zniknie powtórzenie.

Do treści ogólnie nic nie mam, tzn. podoba mi się.

 

[WarszawiAnka]

@pomaranczowy.kot : ...i jeszcze raz. :)

[Gość Radosław]

Na własne potrzeby usuwam cały pierwszy wers a w tytule zostaje  słowo "Blizny" , które  jest na tyle wymowne, że  wystarczy. Wiersz bardzo, bardzo w porządku. Pozdrawiam.