Selinunte (II)

[Jan Paweł D. (Krakelura)]

Zamykam oczy, kładę się w tutejszej ciszy,

która zaległa w tym co pozostało z ulic

starożytnego miasta. Taka jeszcze nigdy

nie tężała mi w uchu, w które spoza chmury

 

wmieszał się odrzutowiec. Nie szkodzi, on tylko

mówi jak ogromne jest niebo. Dużo bardziej

przeszkadzają turyści z wycieczką, ja szybko

wracam do, właściwie od siebie, po czym kładę

 

w siebie na powrót kiedy odchodzą i milkną.

Właściwie ja również tu przyjechałem z resztą

autokaru ze studiów by trochę nawilgnął

suszony przed sesjami mózg. Ze wzgórza senną

 

plażę i południowe słońce wymieszane

z morzem wiem, że zobaczę i zapewne kogoś

znajomego spotkam. Już, jeszcze tylko fragment

jak ostatni turysta z ziemi biorę z sobą,

 

żeby odtąd rzucać nim jak spławikiem w przyszłość,

w której szukam tej samej ulicy, w ciszy stężałej

z odrzutowcem nad głową, uzupełniam wyłom,

zrzucam na ziemię mój wstyd, oddaję jak każde

 

słowo.

[violetta]

co to za miasto?

[Jan Paweł D. (Krakelura)]

@valeria Wujek Google podpowie ;) Starożytne ruiny na Sycylii.

[violetta]

nie skojarzyłam. myślałam, że to w Polce, ale gdzie w Polsce masz starożytne miasto:)