Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

 

W tęsknocie za niespełnionymi pragnieniami,

myśli szaleją tworząc w wyobraźni nowe scenariusze.

Gdybyśmy mieli w sobie taką moc, by realizować

nasze największe pragnienia,

to czy kreacja tej mocy dałaby nam szczęście

i poczucie spełnienia?

A może potęgowałaby coraz odważniejsze

marzenia, kradnąc już na zawsze

spokój ducha.

Trudno odpowiedzieć na tak zadane pytanie,

gdyż alternatyw działania takiej mocy jest zbyt wiele,

więc może lepiej żyjmy każdą daną nam chwilą,

ciesząc się ze wspaniałego daru,

jakim jest otrzymane życie.

Przyjdzie bowiem kiedyś taki dzień,

kiedy ze zdziwieniem odkryjemy,

że ta moc zawsze była w nas,

tylko my zagonieni, nie potrafiliśmy

się na chwilę zatrzymać,

aby dostrzec ją w sobie.


 

Opublikowano

@duszka Dziękuję Ci za miłe słowa i cieszę się, że Ci się podobał mój wiersz. Pozdrawiam Cię bardzo serdecznie i dziękuję za miły komentarz i serducho :-)

@[email protected] uruchomić ją, nie jest to takie proste, ale kiedy się uda, to później dzieją się cuda.

 

Pozdrawiam i miłego popołudnia Ci życzę :-)

Opublikowano

Witaj, 

 

najfajniejsze  w  człowieku  jest  to,  że  może  'gdybać'.

 

To  bardzo  znane już  "cogito ergo  sum'  Descartes  uznał  za  fundament  możliwości  poznania.

 

Minęły  wieki, a  to  zdanie  nie  traci  na  aktualności.

 

Serdecznie  z  uśmiechem pozdrawiam.

 

PS  Wybacz, ale  wciąż  nie  umiem  kopiować  serduszek - smutne  to, bo  chętnie  bym  zostawiła.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Posem @Simon Tracy @Lenore Grey @Wiechu J. K. @Ewelina @Rafael Marius @Andrzej P. Zajączkowski   @LessLove @Poezja to życie @Robert Witold Gorzkowski        Bardzo dziękuję!  Serdecznie pozdrawiam. :) 
    • Bez pożegnania wypadła z rąk - prosto w siano. A świat runął.   Miliony źdźbeł, każde podobne, każde szepcze: „to nie ja”.   Szukam.   Tłum szepcze: odpuść, można żyć bez igły. Więc niektórzy przestają, budują domy ze słomy, by zapomnieć, że czegoś brak.   Ale ja pamiętam.   Bo czasem, między jednym źdźbłem a drugim, coś błyska, światło czy nadzieja,   uparcie cicha pewność, że warto klęczeć w sianie jeszcze jeden dzień.
    • Zaplanowane   Dzień i noc Oddychanie i … A może   Zamknięte powieki szykują sen Za siedmioma chmurami Tańczą   Cisza poukładała klocki Wieżowce Szklane domy   Zapytam o księżyca drogę Pewnie pod łóżkiem najlepiej odpowie kurz i już
    • @Mitylene   Bardzo dziękuję!      Cieszę się, że wiersz dotknął czegoś głębszego. Świątecznie pozdrawiam. :) @Nata_Kruk   Bardzo dziękuję!     Inspiracją była Ewangelia św. Jana (20, 11-18) , spotkanie Marii Magdaleny ze zmartwychwstałym Jezusem.   Świątecznie  pozdrawiam.  @Waldemar_Talar_Talar   Bardzo dziękuję!     I chyba nigdy tej nauki nie skończymy - i dobrze! Dziękuję za tę piękną myśl.   Świątecznie pozdrawiam. :)  @wiedźma   Bardzo dziękuję!  I wzajemnie.     Święta mijają, ale zostaje to, co najważniejsze - nadzieja, że miłość jest silniejsza niż wszystko, co nas dzieli. Że warto być blisko, słuchać i wybaczać. I że światło, które zapaliliśmy w tych dniach, może trwać w nas znacznie dłużej niż sama uroczystość.   Świątecznie pozdrawiam. 
    • @iwonaroma Ludzie boją się ujawnić swoje uczucia, bo wtedy będą wiedzieć na pewno, że to już koniec iluzji. A bycie zakochanym tak pięknie uskrzydla, dlatego lepiej, żeby nie wiedzieli za wcześnie i nam nie uciekli... Np. taka interpretacja też jest możliwa. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...